Ҳарфи доғии лолаи сони зибри забон дуздида ам

حرف داغی لاله‌سان زبر زبان دزدیده‌ام

Мағзи дардии ҳамчуи не дар устихон дуздида ам

مغز دردی همچو نی در استخوان دزدیده‌ام

Нам начед аз ашки мижгони таҳайюри сози ман

نم نچید از اشک مژگان تحیر ساز من

Умрҳо шуд даст аз ин трдомнон дуздида ам

عمرها شد دست‌ از این ‌تردامنان دزدیده‌ام

Гар ҳама тӯфон кунам мавҷами хурӯш оҳанг нест

گر همه توفان ‌کنم موجم خروش آهنگ نیست

Баҳрам аммо дар лаби соҳили забон дуздида ам

بحرم اما در لب ساحل زبان دزدیده‌ام

Бар сркўии ту ҳам ёрб нингизди ғубор

بر سرکوی تو هم یارب نینگیزد غبار

Нолаи дардӣ ки аз гӯши ҷаҳон дуздида ам

نالهٔ ‌دردی که از گوش جهان دزدیده‌ام

Соя аз бедасту поеи марказ ташвиш нест

سایه از بی ‌دست و پایی مرکز تشویش نیست

Офиятҳо дар мизоҷи нотавон дуздида ам

عافیتها در مزاج ناتوان دزدیده‌ام

Ҳамчуи умр аз ваҳшати ҳайрати суроғ ман мапурс

همچو عمر از وحشت حیرت سراغ من مپرس

Рӯз ва шаб метозам аз хубашу Аннан дуздида ам

روز و شب ‌می‌تازم از خوبش و عنان دزدیده‌ام

Ҳастӣ ман то ба кӣ бошад ҳиҷоби ҷилваи ?ут

هستی من تا به‌ کی باشد حجاب جلوه‌ات

Оташӣ дар пунба , моҳӣ дар каттон дуздида ам

آتشی در پنبه‌، ماهی در کتان دزدیده‌ام

Чун маи навгар ҳама бар чархи барадам доғ шуд

چون مه نو گر همه بر چرخ بردم داغ شد

Ҷабҳае каз саҷдаи он остон дуздида ам

جبهه‌ای کز سجدهٔ آن آستان دزدیده‌ام

Ранги ман ёрб мабод аз чашми гирён нам кашад

رنگ من یارب مباد از چشم‌ گریان نم کشد

Ин варақ аз дафтари айши хазон дуздида ам

این ورق از دفتر عیش خزان دزدیده‌ام

наме тавонам умрҳо сероб чун ойӣна зист

می‌توانم عمرها سیراب چون آیینه زیست

Зини қадари обӣ ки ман дар ҷайби нон дуздида ам

زین قدر آبی‌ که من در جیب‌ نان دزدیده‌ام

Хӯрдаам умрии харош аз чарбии паҳлавии хеш

خورده‌ام عمری خراش از چربی پهلوی خویش

То шикам аз хӯрданӣҳо чун камон дуздида ам

تا شکم از خوردنیها چون کمان دزدیده‌ام

Маънӣам яксар гуҳари сармоя ганҷ Ганаст

معنیم یکسر گهر سرمایهٔ ‌گنج غناست

Нест зон ҷинсӣ ки гӯйӣ аз касон дуздида ам

نیست زان جنسی‌ که گویی از کسان دزدیده‌ام

эй ҳавас аз тӯҳмати парвоз бадномам махоҳ

ای هوس از تهمت پرواز بدنامم مخواه

Ҳамчуи гули мушти парӣ дар ошён дуздида ам

همچو گل مشت پری در آشیان دزدیده‌ام

Дрктоби ваҳми анқо низ натавон ёфтан

درکتاب وهم عنقا نیز نتوان یافتن

Лафзи он номӣ ки аз нангу нишон дуздида ам

لفظ آن نامی‌ که از ننگ و نشان دزدیده‌ام

Дар гиреҳи вори тағофули нақду ҷинси коинот

در گره وار تغافل نقد و جنس کاینات

Бастаам чашму замин то осмон дуздида ам

بسته‌ام چشم و زمین تا آسمان دزدیده‌ام

Ҳар нафас бедил битобӣ дигарам хӯн ме кунад

هر نفس بیدل بتابی دیگرم خون می‌کند

Риштаи оҳӣ ки аз зулф батон дуздида ам

رشتهٔ آهی‌ که از زلف بتان دزدیده‌ام