Шӯр офоқаст ҷӯшӣ аз дил девона ам
شور آفاق است جوشی از دل دیوانهام
Чун гуҳар дар мавҷи дарё рбшаҳ дорад дона ам
چون گهر در موج دریا ربشه دارد دانهام
То нигаҳ бар хеш ҷунбад ранги гардондаи сети ҳасан
تا نگه بر خویش جنبد رنگ گرداندهست حسن
Нест беруни ваҳшати шамъ аз пар парвона ам
نیست بیرون وحشت شمع از پر پروانهام
Шухии назмами салои улфат офоқ дошт
شوخی نظمم صلای الفت آفاق داشت
Олимӣ шуд ошно аз маънӣ бегона ам
عالمی شد آشنا از معنی بیگانهام
Як ҷаҳони ҳасрати лаб аз чоки дилам вокрдаҳ аст
یک جهان حسرت لب از چاک دلم واکرده است
Ғайр улфат кист то фаҳмади забон шона ам
غیر الفت کیست تا فهمد زبان شانهام
Гирдбодами ғофил аз кайфият ҳолам мабош
گردبادم غافل از کیفیت حالم مباش
Ёдӣ аз соғаркашони машраб девона ам
یادی از ساغرکشان مشرب دیوانهام
Булбули ман ин қадар ҳасрат навой дард кист
بلبل من اینقدر حسرت نوای درد کیست
Пардаҳои гӯш дар хӯн мекашад афсона ам
پردههای گوش در خون میکشد افسانهام
Хок ман ангехт дар роҳати ғубор аммо чаҳ суд
خاک من انگیخت در راهت غبار اما چه سود
Шарм хоҳад об кард аз вазъ густохона ам
شرم خواهد آب کرد از وضع گستاخانهام
Ранги бунёдами назаргоҳи ду олам офат аст
رنگ بنیادم نظرگاه دو عالم آفت است
Сайли парвардаи сет агар хокии сет дар вайрона ам
سیل پروردهست اگر خاکیست در ویرانهام
Кулуфти дили ҳеҷ ҷои оғӯши улфати вонкрд
کلفت دل هیچ جا آغوش الفت وانکرد
Аз ду олами баради беруни танагии ин хона ам
از دو عالم برد بیرون تنگی این خانهام
Бар димоғами нашъаи миноӣ худдорӣ мабанд
بر دماغم نشئهٔ مینای خودداری مبند
Май дамади лағзиш чу ашк аз шева мастона ам
میدمد لغزش چو اشک از شیوهٔ مستانهام
Қоматӣ хам кардаам , аз заъфи оҳӣ май кашам
قامتی خمکردهام، از ضعف آهی میکشم
Яъне аз ҳасрати матоъӣ бо камон ҳамхона ам
یعنی از حسرت متاعی با کمان همخانهام
Гардиши рангӣ дар анҷоми нафас пар ме занад
گردش رنگی در انجام نفس پر میزند
Бардааст аз ҳуши чашмакҳои ин паймона ам
برده است از هوش چشمکهای این پیمانهام
Он қиёмати мазраъами бедил ки чун реги равон
آن قیامت مزرعم بیدل که چون ریگ روان
Сад биёбон май дӯд аз рбшаҳи он сӯ дона ам
صد بیابان میدود از ربشه آن سو دانهام