Умрии сет чун нафас ба тапидан фасона ам

عمری‌ست چون نفس به تپیدن فسانه‌ام

Аз офият мапурс диласт ошиёна ам

از عافیت مپرس دل است آشیانه‌ام

Дар қулзумӣ ки авҷу ҳазизаш таҳайюр аст

در قلزمی که اوج و حضیضش تحیر است

Мавҷи хаёлам ва ба хаёлӣ равона ам

موج خیالم و به خیالی روانه‌ام

Оҳам чу дӯди оташи ёқӯт гул накард

آهم چو دود آتش یاقوت گل نکرد

Вои сӯхтаи сет дар гиреҳи дил забона ам

وا سوخته‌ست در گره دل زبانه‌ام

Хати ғубори офат назораасту бас

خط غبار آفت نظاره است و بس

Бесарфа нест ин ки шиносад замона ам

بی‌صرفه نیست این که شناسد زمانه‌ام

Неши ҳасад ба вазъи мулоим чаҳ ме кунад

نیش حسد به وضع ملایم چه می‌کند

Чун мум орамида ба занбӯр хона ам

چون موم آرمیده به زنبور خانه‌ام

эй чарх беш азин асар заҳматам махоҳ

ای چرخ بیش ازین اثر زحمتم مخواه

Чун дил басаст тири нафасро нишона ам

چون دل بس است تیر نفس را نشانه‌ام

Ашкӣ ба сад гудози ҷигар ҷамъ ме кунам

اشکی به صد گداز جگر جمع می‌کنم

Чун шамъи зиндагии сет ба ин об ва дона ам

چون شمع زندگی‌ست به این آب و دانه‌ام

Хиҷлат ба арзи ҷавҳари ман ханда ме кунад

خجلت به عرض جوهر من خنده می‌کند

Мӯеи зи чашми рустаи мағрур шона ам

مویی ز چشم رستهٔ مغرور شانه‌ام

Он шӯри толеъам ки дар ин базми хоби айш

آن شور طالعم که در این بزم خواب عیش

Дар чашми олимӣ намакаст аз фасона ам

در چشم عالمی نمک است از فسانه‌ام

Беихтиёр май рӯм аз хеш ва чора нест

بی‌اختیار می‌روم از خویش و چاره نیست

То кӣ кашад Аннани нафас аз тозӣона ам

تا کی کشد عنان نفس از تازیانه‌ام

Хокам ба бод рафт ва нарафт аз ҷабини шавқ

خاکم به باد رفت و نرفت از جبین شوق

Як саҷдаи вори ҳасрати он остона ам

یک‌سجده وار حسرت آن آستانه‌ام

Осӯдатар зи оби гуҳар хок ме шавам

آسوده‌تر ز آب گهر خاک می‌شوم

Парвоз дар канори Фсрдн баҳона ам

پرواز در کنار فسردن بهانه‌ام

Мавҷи фузул , муҳаррами васл муҳӣт нест

موج فضول‌، محرم وصل محیط نیست

Бетоқатӣ мабод занад бар карона ам

بی‌طاقتی مباد زند بر کرانه‌ام

Бедили асири ҳасрат аз онам ки ҳамчуи чашм

بیدل اسیر حسرت از آنم‌که همچو چشم

Дар раҳгузори сайли фитодаи сет хона ам

در رهگذار سیل فتاده‌ست خانه‌ام