Фаҳми ҳақиқати ман ва моро баҳона ам

فهم حقیقت من و ما را بهانه‌ام

Хобидааст ҳар ду ҷаҳон дар фасона ам

خوابیده است هر دو جهان در فسانه‌ام

Чун буии ғунчае ки фитад дар ниқоби ранг

چون بوی غنچه‌ای‌ که فتد در نقاب رنگ

Хӯн мехӯрд ба пардаи ҳасрат тарона ам

خون می‌خورد به پردهٔ حسرت ترانه‌ام

Покаст номаи саҳари азгрди анттор

پاک است نامهٔ سحر ازگرد انتطار

Қосид агар диранг кунад ман равона ам

قاصد اگر درنگ کند من روانه‌ام

Бар дӯши оҳи маҳмили дил бастааст шавқ

بر دوش آه محمل دل بسته است شوق

Чун сбҳаҳ май дӯд ба сари реша дона ам

چون سبحه می‌دود به سر ریشه دانه‌ام

Збни базми ғайри шамъ касеро нсўхтнд

زبن بزم غیر شمع کسی را نسوختند

Дунёсти оташӣ ки маниш дар миёна ам

دنیاست آتشی که منش در میانه‌ام

Чанде тапид шуълаи умед ва доғ шуд

چندی تپید شعلهٔ امید و داغ شد

Чун шамъи боли сӯхта буд ошиёна ам

چون شمع بال سوخته بود آشیانه‌ام

Аҷзам чу соя бар дар дайру ҳарами нишонд

عجزم چو سایه بر در دیر و حرم نشاند

Як ҷабҳаи ниёз ва ҳазор остона ам

یک جبههٔ نیاز و هزار آستانه‌ام

Ошуфта нест турраи вазъи таҳайюрам

آشفته نیست طرهٔ وضع تحیرم

Ёрб ба ҷунбиш мижа мапаснд шона ам

یارب به جنبش مژه مپسند شانه‌ام

Дар мавҷи ҳайратӣ чу гуҳари ғӯта хӯрда ам

در موج حیرتی چو گهر غوطه خورده‌ام

Маҳваст имтиёзи карон ва миёна ам

محو است امتیاز کران و میانه‌ام

Анқо ба бенишоне ман мехӯрд қисм

عنقا به بی‌نشانی من می‌خورد قسم

Номӣ ба олам нишнидан фасона ам

نامی به عالم نشنیدن فسانه‌ام

Лабрезами он қадри зи таманнои ҷилва Эй

لبریزم آنقدر ز تمنای جلوه‌ای

Каз шармгар арақ кунам ойӣна хона ам

کز شرم ‌گر عرق‌ کنم آیینه خانه‌ام

То пар фишондаам қафасу ошён гум аст

تا پر فشانده‌ام قفس و آشیان گم است

Бедил чу буии гул ба камӣн баҳона ам

بیدل چو بوی‌گل به‌کمین بهانه‌ام