намедиҳад зеби иморат аз харобӣ хона ам
میدهد زیب عمارت از خرابی خانهام
Об дар ойӣна дорад сайл дар вайрона ам
آب در آیینه دارد سیل در ویرانهام
Аз гудози ранги тоқат барнаме оем чу шамъ
از گداز رنگ طاقت برنمیآیم چو شمع
Гардиши чашм ки дар хӯн мезанад паймона ам
گردش چشم که در خون میزند پیمانهام
ӣнқадарҳо бихўди ҷом нигоҳ кистам
اینقدرها بیخود جام نگاه کیستم
Гӯшҳо майхона шуд аз наъра мастона ам
گوشها میخانه شد از نعرهٔ مستانهام
Умрҳо шуд аз муқӣмони саводи ваҳшатам
عمرها شد از مقیمان سواد وحشتم
Рехти чашм ӯ ба гирди серумаи ранг хона ам
ریخت چشم او به گرد سرمه رنگ خانهام
Ҳркҷо равшан кунанд аз сарв ӯ шамъи чароғ
هرکجا روشن کنند از سرو او شمع چراغ
Нола қамарӣ шавад хокистар парвона ам
نالهٔ قمری شود خاکستر پروانهام
Нашъаи савдо ба ин найранг ҳам мебӯда аст
نشئهٔ سودا به این نیرنگ هم میبوده است
Сангро гул мекунад шӯри сар девона ам
سنگ را گل میکند شور سر دیوانهام
Ихтилоти халқ бар ман тӯҳмат улфат набаст
اختلاط خلق بر من تهمت الفت نبست
Ҳамчуи бӯ дар табъи ранг аз рангҳо бегона ам
همچو بو در طبع رنگ از رنگها بیگانهام
Бо дили қонеъ фироқӣ дорам аз ташвиши ҳирс
با دل قانع فراغی دارم از تشویش حرص
Мӯрро дасти тасарруф кӯтаҳаст аз дона ам
مور را دست تصرف کوته است از دانهام
Номаи аҳволи маҷнӯни сар ба меҳр ҳайрат аст
نامهٔ احوال مجنون سر به مُهر حیرت است
Ҷои мижгон баста мегардад лаб аз афсона ам
جای مژگان بسته میگردد لب از افسانهام
Печу тоби турраи амвоҷи хӯни бсмлм
پیچ و تاب طرهٔ امواج خون بسملم
Ҷавҳар шамшер мебошад забон шона ам
جوهر شمشیر میباشد زبان شانهام
Ишқ дар анҷоми улфати ҳасан пайдо ме кунад
عشق در انجام الفت حسن پیدا میکند
Шамъ меояд бурун аз сӯхтан парвона ам
شمع میآید برون از سوختن پروانهام
Ёр шуд бе пардаи дигари тоби худдорӣ ки рост
یار شد بیپرده دیگر تاب خودداری که راست
эй рафиқони нав баҳор омад кунун девона ам
ای رفیقان نو بهار آمد کنون دیوانهام
Субҳ будамгар сбкрўҳӣ ба додам ме расед
صبح بودم گر سبکروحی به دادم میرسید
Сахт ҷонӣ кард бедили хишти ин вайрона ам
سخت جانی کرد بیدل خشت این ویرانهام