Ҳарҷо рӯй эй нолаи саломии бабри азмо

هرجا روی ای ناله سلامی ببر از ما

Ёдаши дили мо барад ба ҷой дигар аз мо

یادش دل ما برد به جای دگر از ما

Умеди ҳарифи нафаси суст Аннан нест

امید حریف نفس سست‌عنان نیست

Моро бирасонед ба ӯ пештар аз мо

ما را برسانید به او پیش‌تر از ما

Дилро фалаки охир ба гудозӣ напасандед

دل را فلک آخر به گدازی نپسندید

Ҳайҳот чаҳ брснг зад ин шишаи гурози мо

هیهات! چه بر سنگ زد این شیشه‌گر از ما

Токии ҳаваси овораи парвоз тавон зист

تا کی هوس‌آوارهٔ پرواز توان زیست؟

Ёрб ки ҷдокрди сари зери пар аз мо ?

یارب که جدا کرد سر زیر پر از ما؟

Ойӣна ба бар ғофил аз он ҷилва дамидем

آیینه به‌بر، غافل از آن جلوه دمیدیم

Ҷуз мо натавон ёфт касеро бтар аз мо

جز ما نتوان یافت کسی را بتر از ما

Бе пардагии ойӣнаи осор Гана нест

بی‌پردگی آیینهٔ آثار غنا نیست

Урёнии мо барад куллан ҳи вкмр аз мо

عریانی ما برد کلا‌ه و کمر از ما

Гавҳари зи қаноати гиреҳи табъ муҳӣт аст

گوهر ز قناعت گرهٔ طبع محیط است

Азкси дил пар нест фалакро магар аз мо

از کس دل پر نیست فلک را، مگر از ما

Каси оина бар тоқ тағофул напасандад

کس آینه بر طاق تغافل نپسندد

Аз худ нагирифтӣ хабар эй бихбр аз мо

از خود نگرفتی خبر ای بی‌خبر از ما

Моро з дарат ҷуръати даврӣ чаҳ хаёл аст

ما را ز درت جرأت دوری چه خیال است؟

Сад марҳалаи дўрости дарин раҳи ҷгрози мо

صد مرحله دور است در این ره جگر از ما

То ҳашари дарин базм маҳоласт тавон барад

تا حشر در این بزم محال است توان برد

Хилвати зтўу олами берун дар аз мо

خلوت ز تو و عالم بیرون در از ما

Умрии сети вафои мумтаҳани ноз ва ниёз аст

عمری‌ست وفا ممتحن ناز و نیاز است

Неи теғи зи дасти ту ҷудо шуд на сар аз мо

نی تیغ ز دست تو جدا شد نه سر از ما

Заҳматкаш ваҳмем чаҳ идбор ва чаҳ иқбол

زحمتکش وهمیم، چه ادبار و چه اقبال

Бедил натавон гуфт шаб аз мо саҳар аз мо

بیدل نتوان گفت شب از ما سحر از ما