Рафтам зи хеш ва ёд нигоҳӣаст ҳоле ам
رفتم ز خویش و یاد نگاهیست حالیام
Мастӣ намост оинаи ҷом холӣ ам
مستی نماست آینهٔ جام خالیام
Як рӯй ва як дилам ба баду неки рӯзгор
یک روی و یک دلم به بد و نیک روزگار
Ойӣна кард ҷавҳар беинфеъолӣ ам
آیینه کرد جوهر بی انفعالیام
Ҳар барги гул ба арзи ман ойӣнааст ва ман
هر برگ گل به عرض من آیینه است و من
Чун бӯ ҳануз дар чаман бемисолӣ ам
چون بو هنوز در چمن بی مثالیام
Умрӣаст дар адбкдаҳи бӯрёии фақр
عمریست در ادبکدهٔ بوریای فقر
Осӯдатар зи накҳати гулҳои қолӣ ам
آسودهتر ز نکهت گلهای قالیام
Дар пардаи кӯси салтанат фақр ме занад
در پرده کوس سلطنت فقر میزند
Ҳайрати садости чинии ноз суфолӣ ам
حیرت صداست چینی ناز سفالیام
Бахти сиёҳи кӯ ки зи заъфам нишон диҳад
بخت سیاه کو که ز ضعفم نشان دهد
Бар шаб навиштаанд барот ҳилолӣ ам
بر شب نوشتهاند برات هلالیام
Шуд хок аз интизори ту чашмтар ва ҳануз
شد خاک از انتظار تو چشم تر و هنوز
Қад мекашад ғубори нигаҳ аз ҳаволӣ ам
قد میکشد غبار نگه از حوالیام
Ҳар ҷузвам аз шикастаи дилӣ мавҷ ме занад
هر جزوم از شکسته دلی موج میزند
Ман шиша резаам ҳазар аз пой молӣ ам
من شیشه ریزهام حذر از پایمالیام
Дар ҳар сиррӣ ба нашъаи дигар давида аст
در هر سری به نشئهٔ دیگر دویده است
Чун мавҷи бодаи реша беэътидолӣ ам
چون موج باده ریشهٔ بیاعتدالیام
Мавҷ аз гуҳари надомат даврӣ наме кунад
موج از گهر ندامت دوری نمیکند
Андеша фироқ надорам висолӣ ам
اندیشهٔ فراق ندارم وصالیام
Бедил ба нотавонии худ ноз ме кунам
بیدل به ناتوانی خود ناز میکنم
Парвози ошёнии афсурда болӣ ам
پرواز آشیانی افسرده بالیام