Шаби гардиши чашмат қадаҳӣ дод ба хобам

شب ‌گردش چشمت قدحی داد به خوابم

Имрӯз чу ашки оинаи олами обам

امروز چو اشک آینهٔ عالم آبم

То чашм бар ин маҳфил найранг гушӯдам

تا چشم بر این محفل نیرنگ‌ گشودم

Чун шамъ ба тӯфон арақ дод ҳиҷобам

چون شمع به توفان عرق داد حجابم

Ҳар лухти дилами назри пари афшонӣ оҳӣ аст

هر لخت دلم نذر پر افشانی آهی است

Аҷзои ҳавои сети варақҳои китобам

اجزای هوایی‌ست ورق‌های کتابم

Чун лола надорам ба дили сӯхтаи дӯдӣ

چون لاله ندارم به دل سوخته دودی

Умрии сет ки аз оташи ёқӯти кабобам

عمری‌ست که از آتش یاقوت کبابم

Бе сӯхтан аз шамъ димоғӣ натавон ёфт

بی‌سوختن از شمع دماغی نتوان یافت

Бар машқ гудозаст барот май ноБам

بر مشق گدازست برات می نابم

Чун сабзаи зи помоли ҳаводис неам эмин

چون سبزه ز پامال حوادث نی‌ام ایمن

Ҳар чанд зи сар то ба қадами як мижаи хобам

هر چند ز سر تا به قدم یک مژه خوابم

Маънӣ натавон дрграҳи лафз нуҳуфтан

معنی نتوان درگره لفظ نهفتن

Бепрдгиӣ ҳаст дар оғӯши ниқобам

بی‌پردگیی هست در آغوش نقابم

Бар обу гулами нақш таъаллуқ натавон баст

بر آب و گلم نقش تعلق نتوان بست

Зини оина покаст чу тимсоли ҳисобам

زین آینه پاک است چو تمثال حسابم

Кам зарфӣам аз ғифлат хешаст вагарна

کم‌ظرفی‌ام از غفلت خویش است وگرنه

Дарёст май рехта аз ҷоми ҳубобам

دریاست می ریخته از جام حبابم

Водошт зи фикри адамам шубҳа ҳастӣ

واداشت ز فکر عدمم شبههٔ هستی

Оҳ аз ғами он кор ки нанамуд савобам

آه از غم آن‌ کار که ننمود صوابم

Паймонаи аҷзами ман мавҳуми бизоъат

پیمانهٔ عجزم من موهوم بضاعت

Чандон ки ба қосид натавон дод ҷавобам

چندان که به قاصد نتوان داد جوابم

Гуфтӣ чаҳ касе дар чаҳ хаёлӣ ба куҷое

گفتی چه‌کسی در چه خیالی به‌کجایی

Бе тоби туам , маҳви туам , хонаи харобам

بی‌تاب توام‌، محو توام‌، خانه‌خرابم

Бедил на ҳамин ваҳшатам аз қомати перии сет

بیدل نه همین وحشتم از قامت پیری‌ست

Ҳар ҳалқа ки ояд ба назари по ба рикобам

هر حلقه‌ که آید به نظر پا به رکابم