Надорад он қадри қатъ аз ҷаҳони ғифлати асбобам

ندارد آنقدر قطع از جهان غفلت اسبابم

Ба ҷунбиш то расад мижгон мҳрФ мехӯрд хобам

به جنبش تا رسد مژگان محرف می‌خورد خوابم

Нафас дар дил гиреҳ дорам нигаҳ дар дидаи маъзӯрам

نفس در دل‌ گره دارم نگه در دیده معذورم

Хаттӣ аз нуқта берун нест дар девони одобам

خطی از نقطه بیرون نیست در دیوان آدابم

Магари тарк талаб гирад дарин раҳи дасти ман варна

مگر ترک طلب گیرد درین ره دست من ورنه

Чу оташи давр май уфтами зи худ чндонкаҳ башитобам

چو آتش دور می‌افتم ز خود چندانکه بشتابم

Хазони пеш аз дамӣдан буд манзури баҳори ман

خزان پیش از دمیدن بود منظور بهار من

Каттон дар пунбагӣ медод арзи сайри маҳтобам

کتان در پنبگی می‌داد عرض سیر مهتابم

Ба умеди қад хам гашта маҳмил мекашад фурсат

به امید قد خم گشته محمل می‌کشد فرصت

Магари перии азин дарёи буруни орад ба қуллобам

مگر پیری ازین دریا برون آرد به قلابم

Ба фикр худ фитодам маъбади таҳқиқ пайдо шуд

به فکر خود فتادم معبد تحقیق پیدا شد

Хами сайр гиребон рафт ва пеш оварад миҳробам

خم سیر گریبان رفت و پیش آورد محرابم

Чу оташи гармӣ паҳлу надидам ҷуз ба хокистар

چو آتش‌ گرمی پهلو ندیدم جز به خاکستر

Дарин дайри ҳавас доман заданд охир ба санҷобам

درین دیر هوس دامن زدند آخر به‌ سنجابم

Ба саъии бихўдии ҳам аз арақ берун наме оем

به ‌سعی بیخودی هم از عرق بیرون نمی‌آیم

Зтбъи мунфаил тогрдш рангаст гирдобам

زطبع منفعل تاگردش رنگست گردابم

Худо аз инфеъол мекашӣҳоем нигаҳдорд

خدا از انفعال می‌کشیهایم نگهدارد

Мизоҷ шарм миноем , дар оташ хуфтааст обам

مزاج شرم مینایم‌، در آتش خفته است آبم

Ман бедил набудам ӣнқадари парвонаи ҷуръат

من بیدل نبودم اینقدر پروانهٔ جرأت

Дами теғ ту дидам завқ куштан кард симобам

دم تیغ تو دیدم ذوق‌ کشتن‌ کرد سیمابم