Як чашм ҳайратаст зсрто ба пои лабам

یک چشم حیرت است زسرتا به پا لبم

Ёрб ба рӯй ном ки гардид вои лабам

یارب به روی نام‌که‌گردید وا لبم

То чанд пурсӣ аз ман ошуфтаи ҳоли дил

تا چند پرسی از من آشفته حال دل

Чун соғар шикаста надорад садои лабам

چون ساغر شکسته ندارد صدا لبم

Боли ҳаваси зи мавҷи гуҳар сар наме кашад

بال هوس ز موج‌ گهر سر نمی‌کشد

Часбидааст бар дил бе муддаои лабам

چسبیده است بر دل بی مدعا لبم

Лабрези ҳайратам ба камолӣ ки рӯзгор

لبریز حیرتم به‌کمالی‌که روزگار

Хишти баннои оинаи резади зи қолабам

خشت بنای آینه ریزد ز قالبم

Хоҳии муҳӣт фарз куну хоҳи қатраи гир

خواهی محیط فرض‌کن و خواه قطره‌گیر

Дорад ҳамин як обила аз сина то лабам

دارد همین یک آبله از سینه تا لبم

Осон ба шукри теғ ту натавон бар омадан

آسان به شکر تیغ تو نتوان بر آمدن

Ҷӯшад магар чу захми зи сар то ба пои лабам

جوشد مگر چو زخم ز سر تا به‌ پا لبم

Май тарсам аз фироқи бҳдии гуҳи гоҳи ҳарф

می‌ترسم از فراق بحدی گه گاه حرف

Дар хӯни тапам агар шавад аз ҳам ҷудои лабам

در خون تپم اگر شود از هم جدا لبم

Афсуни шавқи замзамаи оҳанги ҷуръати сет

افسون شوق زمزمه آهنگ جرات‌ست

Вар на куҷои ҳадиси висолу куҷои лабам

ور نه‌ کجا حدیث وصال و کجا لبم

Умрии сети офияти каф афсӯс ме занад

عمری‌ست عافیت کف افسوس می‌زند

Ман дар гумон ки бо суханаст ошнои лабам

من در گمان‌ که با سخن است آشنا لبم

Ғайр азтарӣ чаҳ нағма кашад сози эҳтиёҷ

غیر از تری چه نغمه ‌کشد ساز احتیاج

Мавҷӣ дар об рехтааст аз ҳаёи лабам

موجی در آب ریخته است از حیا لبم

Эҳроми поибўси ту иқбол ноз кист

احرام پایبوس تو اقبال ناز کیست

Раведи магари зи пардаи барги ҳинои лабам

روید مگر ز پردهٔ برگ حنا لبم

Гардун ба меҳр хомшӣам доғ ме кунад

گردون به مهر خامشی‌ام داغ می‌کند

Чун моҳ нав мабод фитад кор бо лабам

چون ماه نو مباد فتد کار با لبم

Хамёзаи ҳам ғанимати саҳбоӣ зиндагӣ аст

خمیازه هم غنیمت صهبای زندگی است

ё раб чу гул кашад қадаҳӣ аз ҳавои лабам

یا رب چو گل کشد قدحی از هوا لبم

Бедили забони мавҷи гуҳари боб шиква нест

بیدل زبان موج‌گهر باب شکوه نیست

Гар марди қудратии ту ба нохуни гшои лабам

گر مرد قدرتی تو به ناخن‌گشا لبم