Чу гавҳари охир аз таҷреди нақши муддаои бастам
چو گوهر آخر از تجرید نقش مدعا بستم
Ба даст афтод мазмунии казин баҳраши ҷудои бастам
به دست افتاد مضمونیکزین بحرش جدا بستم
Нигини хотами малик сулаймон нест манзурам
نگین خاتم ملک سلیمان نیست منظورم
Чу номи оворагеҳо доштами нанагӣ ба пои бастам
چو نام آوارگیها داشتم ننگی به پا بستم
Дабири кишвари яъсами зи иқболам чаҳ май пурсӣ
دبیر کشور یأسم ز اقبالم چه میپرسی
Қалам шуд устихон то нома бар боли ҳумои бастам
قلم شد استخوان تا نامه بر بال هما بستم
Фироқ аз хизмати таҳсили рӯзӣ бар наме ояд
فراغ از خدمت تحصیل روزی بر نمی آید
Згрди донаи гардидани камар чун Асияи бастам
زگرد دانهگردیدنکمر چون آسیا بستم
Адами ойӣнаи тимсоли мо ва ман наме бошад
عدم آیینهٔ تمثال ما و من نمیباشد
Фузулӣ кардаму зангори тӯҳмат бар сафои бастам
فضولی کردم و زنگار تهمت بر صفا بستم
Фиғон дар синаи варзедами нафас хӯн шуд зи бекорӣ
فغان در سینه ورزیدم نفس خون شد ز بیکاری
Ба рӯй дили дарӣ вокрдаҳ будам аз куҷои бастам
به روی دل دری واکرده بودم از کجا بستم
Кам матлаб гирифтан нест бе афсуни истиғно
کم مطلب گرفتن نیست بیافسون استغنا
Чу гавҳари сад забон аз як лаб бе муддаои бастам
چو گوهر صد زبان از یک لب بیمدعا بستم
Надорад бе димоғии тоқати бори ҳаваси бурдан
ندارد بیدماغی طاقت بار هوس بردن
Ман ва мо корвон ҳо дошт маҳмил бар дуои бастам
من و ما کاروانها داشت محمل بر دعا بستم
Хумори ҳирс май бояд шикаст аз гирдбоди ман
خمار حرص میباید شکست از گردباد من
Сари тахти сулаймони доштами дил бар ҳавои бастам
سر تخت سلیمان داشتم دل بر هوا بستم
Димоғи вазъи озодии такаллуф барнаме дорад
دماغ وضع آزادی تکلف برنمیدارد
Нафас дар сина танагӣ кард агар банди қабои бастам
نفس در سینه تنگی کرد اگر بند قبا بستم
Сухан аз шарми арзи эҳтиёҷам дар арақ гум шуд
سخن از شرم عرض احتیاجم در عرق گم شد
Чу шабнам ҳар гиреҳ каз лаб гушӯдам бар ҳаёи бастам
چو شبنم هر گره کز لب گشودم بر حیا بستم
Баҳористон нозам кард бедили саъии озодӣ
بهارستان نازم کرد بیدل سعی آزادی
Надонам аз ҳавасҳо дасти шастам ё ҳинои бастам
ندانم از هوسها دست شستم یا حنا بستم