Шаб аз ёди хатати сари риштаи ҷон буд дар дастам
شب از یاد خطت سر رشتهٔ جان بود در دستم
зи мавҷи гули раги хоби гулистон буд дар дастам
ز موج گل رگ خواب گلستان بود در دستم
Ба ғорат рафтаам то азкФми рафтаи сети гироӣ
به غارت رفتهام تا ازکفم رفتهستگیرایی
Чу буи гул намедонам чаҳ домон буд дар дастам
چو بویگل نمیدانم چه دامان بود در دستم
Фароҳам то намудем тору пуд кисват ҳастӣ
فراهم تا نمودم تار و پود کسوت هستی
Ба ранги ғунчаи як чоки гиребон буд дар дастам
به رنگ غنچه یک چاکگریبان بود در دستم
Кафи поеи ниФшондм ба арзи дастгоҳи худ
کف پایی نیفشاندم به عرض دستگاه خود
Вагар на як ҷаҳони умеди сомон буд дар дастам
وگر نه یک جهان امید سامان بود در دستم
Нафас дар дил гиреҳ кардам ба номӯси вафои вар на
نفس در دلگرهکردم به ناموس وفا ور نه
Калиди нолаи чандини Нитсаатон буд дар дастам
کلید نالهٔ چندین نیستان بود در دستم
Саводи аҷз равшан кардаму дарс дуо хондам
سواد عجز روشنکردم و درس دعا خواندم
Дарин мактаби ҳамин як хати шбхўон буд дар дастам
درین مکتب همین یک خط شبخوان بود در دستم
зи ҷинс гавҳар ноёб матлаб ҳар чаҳ гум кардам
ز جنس گوهر نایاب مطلب هر چه گمکردم
Кафи афсӯси фурсати нақди товон буд дар дастам
کف افسوس فرصت نقد تاوان بود در دستم
Пари афшонии зи мавҷи гавҳарами сӯрат наме бандад
پر افشانی ز موج گوهرم صورت نمیبندد
Сари ин ришта то будам парешон буд дар дастам
سر این رشته تا بودم پریشان بود در دستم
Саводи дашт имкон дошт буии чини гесуе
سواد دشت امکان داشت بوی چین گیسویی
Агар на домани худ ҳам чаҳ имкон буд дар дастам
اگر نه دامن خود هم چه امکان بود در دستم
Ба саъии норасои қатъи умед аз ҷаҳон кардам
به سعی نارسایی قطع امید از جهانکردم
Тиҳии дастии ҳамон шамшери урён буд дар дастам
تهی دستی همان شمشیر عریان بود در دستم
Чу субҳ азксўт ҳастӣ набардами сарфаи чокӣ
چو صبح ازکسوت هستی نبردم صرفهٔ چاکی
Чаҳ созами ҷайби фурсати домани афшон буд дар дастам
چه سازم جیب فرصت دامن افشان بود در دستم
Шабам омад ба кафи бедили ҳузури домани васлӣ
شبم آمد بهکف بیدل حضور دامن وصلی
Ки нохуни ҳам зи шавқаши чашми ҳайрон буд дар дастам
که ناخن هم ز شوقش چشم حیران بود در دستم