Дил меравад ва нест касе додраси мо

دل می‌رود و نیست کسی دادرس ما

Аз қофила давраст хурӯши ҷараси мо

از قافله دور است خروش جرس ما

Ҳам машраби авзоъ гирифторӣ субҳем

هم‌مشرب اوضاع گرفتاری صبحیم

Парвоз ба манзар нарасад аз қафаси мо

پرواز به منظر نرسد از قفس ما

Бар ҳеҷ каси афсонаи умеди нхўондим

بر هیچ‌کس افسانهٔ امید نخواندیم

Умрии сети ҳамон биксии мости каси мо

عمری‌ست همان بی‌کسی ماست کس ما

Мо ҳечкасон ноз чаҳ иқбол фурушем

ما هیچ‌کسان ناز چه اقبال فروشیم؟

Тақдир арақ кард ба ҳашари магаси мо

تقدیر عرق کرد به حشر مگس ما

Хорем вале дар ҳаваси ободи тааюн

خاریم ولی در هوس‌آباد تعین

Бар дидаи дарёи мижаи чидаи сети хаси мо

بر دیدهٔ دریا مژه چیده‌ست خس ما

Моу сухан азкинаҳ фурӯзӣ , чаҳ хаёл аст

ما و سخن از کینه‌فروزی‌، چه خیال است؟

Ойӣна надода сет ба оташи нафаси мо

آیینه نداده‌ست به آتش نفس ما

Бар фурсати хоми он ҳама дукон натавон чид

بر فرصت خام آن‌همه دکان نتوان چید

Меҳмон димоғаст май зудраси мо

مهمان دماغ است می زودرس ما

Мактуби вафои машъари умеди нигоҳии сет

مکتوب وفا مشعر امید نگاهی‌ست

Вокни мижа то хонда шавад мултамиси мо

واکن مژه تا خوانده شود ملتمس ما

Бедил ба ҷунуни амли азпои нншстим

بیدل به جنون امل از پا ننشستیم

Кош обила гирад сари роҳи ҳаваси мо

کاش آبله گیرد سر راه هوس ما

Хониш
ғзл шморҳ 202 — ъндлӣб