Аз ҳавас чун шамъгар сар бар ҳавои бардоштам
از هوس چون شمعگر سر بر هوا برداشتم
Чун тааммули шдгрибони нақши пои бардоштам
چون تامل شدگریبان نقش پا برداشتم
Зиндагонии ҷузи хиҷолати моя дигар надошт
زندگانی جز خجالت مایهٔ دیگر نداشت
Тар шудам чун ашк то оби бақои бардоштам
تر شدم چون اشک تا آب بقا برداشتم
Нотавонӣ дар димоғ ғунчаам парварда буд
ناتوانی در دماغ غنچهام پرورده بود
Поймоли атсаи гаштам то ҳавои бардоштам
پایمال عطسه گشتم تا هوا برداشتم
Хоҳишами охир ба зери бори миннати пиркрд
خواهشم آخر به زیر بار منت پیرکرد
Пайкарам хам шуд збси дасти дуои бардоштам
پیکرم خم شد زبس دست دعا برداشتم
Ҳркҷо рафтам ғубори зиндагӣ дар пеш буд
هرکجا رفتم غبار زندگی در پیش بود
Ёрб ин хоки парешон аз куҷои бардоштам
یارب این خاک پریشان از کجا برداشتم
Чун ниҳол аз ғифлат нашав ва намой ман мапурс
چون نهال از غفلت نشو و نمای من مپرس
Пои ман то рафт дргли сари зи ҷои бардоштам
پای من تا رفت درگل سر ز جا برداشتم
Аз пушаймонӣ кунун май боядам бар сар задан
از پشیمانی کنون میبایدم بر سر زدن
Чун мижаи баҳр чаҳ дасти норасои бардоштам
چون مژه بهر چه دست نارسا برداشتم
Сари хати бениш савод нестӣҳоем бас аст
سر خط بینش سواد نیستیهایم بس است
Гирд ҳастӣ дошт чашм аз тўтёи бардоштам
گرد هستی داشت چشم از توتیا برداشتم
Ҳарзаи ҷавлонии димоғи ҳиммат ман барнадошт
هرزه جولانی دماغ همت من برنداشت
Чун шарари худро азбни раҳи ҷои пои бардоштам
چون شرر خود را ازبن ره جای پا برداشتم
Бор ҳастӣ пеш аз эҷодами далели аҷз буд
بار هستی پیش از ایجادم دلیل عجز بود
Чун ҳилоли аввали ҳамон пушти дўтои бардоштам
چون هلال اول همان پشت دوتا برداشتم
Навбаҳор бенишонам аз саломат нанг дошт
نوبهار بینشانم از سلامت ننگ داشت
То шикастии нақши бандами рангҳо бардоштам
تا شکستی نقش بندم رنگها برداشتم
Чун ҷарас аз баси назокати маҳмили афтодаи сети шавқ
چون جرس از بس نزاکت محمل افتادهست شوق
Корвонҳо бори бастамгар садои бардоштам
کاروانها بار بستم گر صدا برداشتم
Шабнами ман зини чаман то як арақ ояд ба арз
شبنم من زین چمن تا یک عرق آید به عرض
Бори сад ибром бар дӯши ҳаёи бардоштам
بار صد ابرام بر دوش حیا برداشتم
Тоқатам аз нотавонӣҳои мижгон моя дошт
طاقتم از ناتوانیهای مژگان مایه داشت
Як нигаҳи бедил ба зӯри сад Асои бардоштам
یک نگه بیدل به زور صد عصا برداشتم