Чунин каз гардиши чашм ту меояд ба ҷони анҷум
چنینکز گردش چشم تو میآید به جان انجم
Сазадгар шарми резад чун арақ бо осмони анҷум
سزد گر شرم ریزد چون عرق با آسمان انجم
Ту ҳар ҷо май хиромии нозанинон рафтаанд аз худ
تو هر جا می خرامی نازنینان رفتهاند از خود
Буд хуршедро яксар ғубори корвони анҷум
بود خورشید را یکسر غبار کاروان انجم
Сари зулфати з дастам рафту ашкии рехт аз мижгон
سر زلفت ز دستم رفت و اشکی ریخت از مژگان
Чўшб рафт аз назар орӣаст дар забти Аннани анҷум
چوشب رفت از نظر عاریست در ضبط عنان انجم
Шабӣ бо барқи дандони гуҳари тоби ?ут муқобил шуд
شبی با برق دندان گهر تابات مقابل شد
Ҳануз аз каҳкашон дорад ҳамон хас дар даҳони анҷум
هنوز از کهکشان دارد همان خس در دهان انجم
Буд бар манзари авҷи камолати нардбони гардун
بود بر منظر اوج کمالت نردبان گردون
Сазад бар қасри девони ҷалолати посбони анҷум
سزد بر قصر دیوان جلالت پاسبان انجم
Чаҳ имконаст саъии дил тапидан норасо уфтад
چه امکانست سعی دل تپیدن نارسا افتد
Ману оҳӣ ки дорад бе ту бар нӯки синони анҷум
من و آهیکه دارد بیتو بر نوک سنان انجم
Ниёзи оҳанги тӯфон хаёл кист ? ҳайронам
نیاز آهنگ توفان خیال کیست؟ حیرانم
Ки барҳами чиди ашки ман замин то осмони анҷум
که برهم چید اشک من زمین تا آسمان انجم
Ҷафо хезаст даҳри ӣнҷои муруввати кӯи муҳаббати кӯ
جفا خیز است دهر اینجا مروت کو محبت کو
Сипеҳраш даст зулмасту дили номеҳрбони анҷум
سپهرش دست ظلمست و دل نامهربان انجم
Згрдўни мояи ъушрат тамаъ дораму зини ғофил
زگردون مایهٔ عشرت طمع دارم و زین غافل
Ки ӣнҷои ҳам Аннан ашк мебошад равони анҷум
که اینجا هم عنان اشک میباشد روان انجم
Димоғати сари хуши парвоз ваҳмаст он қадр варна
دماغت سر خوش پرواز وهم است آنقدر ورنه
Ҳамон аз норасоӣ метапад дар ошёни анҷум
همان از نارسایی میتپد در آشیان انجم
Тамизи саъду наҳси даҳр беғифлат наме бошад
تمیز سعد و نحس دهر بی غفلت نمیباشد
Ҳамин дар шаби тавон дидан агар дорад нишони анҷум
همین در شب توان دیدن اگر دارد نشان انجم
Махӯр бедили фиреби тозагӣ аз маҳфили имкон
مخور بیدل فریب تازگی از محفل امکان
Ки ман умрӣаст май байнами ҳамон чарх ва ҳамон анҷум
که من عمریست میبینم همان چرخ و همان انجم