зи хуршеди ҷамолаш то арақ созад аёни анҷум

ز خورشید جمالش تا عرق سازد عیان انجم

Ба гардун мешавад дар дидаи ҳайрати ниҳони анҷум

به‌گردون می‌شود در دیدهٔ حیرت نهان انجم

Сари зулфаши з дастам рафт ашками рехт аз мижгон

سر زلفش ز دستم رفت اشکم ریخت از مژگان

Ки чун шаб бугзарад резади зи чашми осмони анҷум

که چون شب بگذرد ریزد ز چشم آسمان انجم

Асири ҳалқаи битобии шавқ ки ме бошад

اسیر حلقهٔ بیتابی شوق‌که می‌باشد

Ки ҳамчун ашк май резади зи чашми осмони анҷум

که همچون اشک می‌ریزد ز چشم آسمان انجم

Магар бо нисбати он гавҳари дандон муқобил шуд

مگر با نسبت آن گوهر دندان مقابل شد

Ки мегирад мудом аз каҳкашони хас дар даҳони анҷум

که می‌گیرد مدام از کهکشان خس در دهان انجم

Ба умедӣ ки меҳри талъаташ кӣ ҷилва фармоед

به امیدی‌که مهر طلعتش‌کی جلوه فرماید

Чу бедили мунтазир ҳар шаб ба чашми хўнФшони анҷум

چو بیدل منتظر هر شب به چشم خونفشان انجم