Шаби базми хаёлӣ ба дили сӯхтаи чидам

شب بزم خیالی به دل سوخته چیدم

Тасвири ту гул кард зи оҳӣ ки кашидам

تصویر تو گل ‌کرد ز آهی که ‌کشیدم

То ҳечкасам мунтазир васл надонад

تا هیچکسم منتظر وصل نداند

Гаштами арақ ва дар сари роҳ ту чакидам

گشتم عرق و در سر راه تو چکیدم

Аҷзам чиқадр пояи иқбол расо дошт

عجزم چقدر پایهٔ اقبال رسا داشت

Ҷое нхмидм ки ба пое нарасидам

جایی نخمیدم که به پایی نرسیدم

Гул кардан азин боғ , ҷунун ҳавас кист

گل ‌کردن ازین باغ‌، جنون هوس ‌کیست

Парвози ғуборам саҳарӣ дошт дамидам

پرواز غبارم سحری داشت دمیدم

Дар тухм , маҳоласт кунад решаи фузулӣ

در تخم ‌، محالست ‌کند ریشه فضولی

Поем ба дар афтод зи доман ки дўбдм

پایم به در افتاد ز دامن که دویدم

Найранги дил аз сӯрати ман шубҳа тарошед

نیرنگ دل‌ از صورت من شبهه تراشید

Рафтам ки кунам рафъи Дубай оина дидам

رفتم‌ که‌ کنم رفع دوبی آینه دیدم

Охири ?илам зиндагӣам тир баровард

آخر الم زندگی‌ام تیر برآورد

Бардошти нафаси он ҳамаи заҳмат ки хмидм

برداشت نفس آن همه زحمت‌که خمیدم

То хӯни ман аз хоб ба сад ҳашар нахезад

تا خون من از خواب به صد حشر نخیزد

Дар сояи мижгон ту карданд шаҳидам

در سایهٔ مژگان تو کردند شهیدم

Ҳастӣ чаманӣ дошт зи ороиши ибрат

هستی چمنی داشت ز آرایش عبرت

Чун шамъи гулӣ чанд ба нӯки мижаи чидам

چون شمع‌ گلی چند به نوک مژه چیدم

Ҳайрати қафаси хонаи чашмам , чаҳ тавон кард

حیرت قفس خانهٔ چشمم‌، چه توان ‌کرد

Ҳргаҳи баҳами орми мижа қуфласт калидам

هرگه بهم آرم مژه قفل است‌کلیدم

Бедил чиқадр серумаи наво буд надомат

بیدل چقدر سرمه نوا بود ندامت

Каз судани дасти ту садое нишнидам

کز سودن دست تو صدایی نشنیدم