Азин ҳасрати қафаси рӯзӣ ду мапасндед озодам

ازین حسرت قفس روزی دو مپسندید آزادم

Ки он нози офарини сайёд хуш дорад ба фарёдам

که آن ناز آفرین صیاد خوش دارد به فریادم

Хиради беҳуда май сӯзади димоғи фикри таъмирам

خرد بیهوده می‌سوزد دماغ فکر تعمیرم

Ғами ободи ҷунунами хона вайронӣаст бунёдам

غم‌آباد جنونم خانه ویرانی است بنیادم

Ба тӯфони рафтаи шавқами зи оромам чаҳ май пурсӣ

به توفان رفتهٔ شوقم ز آرامم چه می‌پرسی

Ки мангар хоки ҳам гирдами ҳамон дар домани бодам

که من گر خاک هم گردم همان در دامن بادم

Димоғи накҳати гул аз видоъ ғунча ме болад

دماغ نکهت ‌گل از وداع غنچه می‌بالد

Муҳаббати ҳамчуи оҳ аз рафтан дил карда эҷодам

محبت همچو آه از رفتن دل کرده ایجادم

зи бас гармаст дар ёдати ҳавои олами улфат

ز بس‌گرم است در یادت هوای عالم الفت

Арақ олӯда меояд зи дили ашки шарари бодам

عرق آلوده می‌آید ز دل اشک شرر بادم

Хабар аз худ надорам лек дар дашти таманноят

خبر از خود ندارم لیک در دشت تمنایت

Дили гмгштаҳ Эй дорам ки аз ман медиҳад ёдам

دل‌گمگشته‌ای دارم که از من می‌دهد یادم

Ғубори нотавонами бастаи нақши дасти умедӣ

غبار ناتوانم بسته نقش دست امیدی

Ки натавонади з домонат кашӣдан калаки беҳзодам

که نتواند ز دامانت کشیدن کلک بهزادم

Умеди талхкомони вафо ширине дорад

امید تلخکامان وفا شیرینیی دارد

Лаби ҳасрат ба ҷӯии шер тар кардааст Фарҳодам

لب حسرت به جوی شیر تر کرده است فرهادم

зи парвоз дигар чун булбули тасвири маҳрӯмам

ز پرواز دگر چون بلبل تصویر محرومم

Парӣ дар ранг май афшонаму ҳайрони сайёдам

پری در رنگ می‌افشانم و حیران صیادم

Қафас аз шшҷҳт бозаст аммо сози ваҳшати кӯ

قفس از ششجهت باز است اما ساز وحشت کو

Ман ва он бепрўболӣ ки натавон кард озодам

من و آن بی پروبالی که نتوان کرد آزادم

Шиква фитратам фаршаст ҳарҷо май рӯй бедил

شکوه فطرتم فرشست هرجا می‌روی بیدل

з ҳастӣ то адами як соя афкандааст шамшодам

ز هستی تا ‌عدم یک سایه افکنده است شمشادم