Чашмаши афкандаи тарҳи бедодам
چشمش افکنده طرح بیدادم
Серумаи кӯ то расад ба фарёдам
سرمه کو تا رسد به فریادم
Срўтҳмти қафас чаҳ чора кунад
سَروْتُهمت قفس چه چاره کند
По ба гул кардаанд озодам
پا به گِل کردهاند آزادم
Шабнами инфеъоли хосиятам
شبنم انفعال خاصیتم
Ҳама обасту хоки бунёдам
همه آب است خاکِ بنیادم
Аз фусун нафас магӯӣ ва мапурс
از فسون نفس مگوی و مپرس
Хок ногашта май баради бодам
خاک ناگشته میبرد بادم
Дарди ишқи имтиҳон роҳат дошт
درد عشق امتحان راحت داشت
Ҳамчуи оташ ба бистари афтодам
همچو آتش به بستر افتادم
Дилаш озодӣ ам наме хоҳад
دلش آزادیام نمیخواهد
Қафасаст орзӯии сайёдам
قفس است آرزوی صیادم
ӯ дилам дод то ба худ нагарм
او دلم داد تا به خود نگرم
Ман ҳам ойӣна дар кафш додам
من هم آیینه در کَفَش دادم
Холӣам аз худу пар аз ёдаш
خالیام از خود و پر از یادش
Шишаи маҷлиси парии зодам
شیشهٔ مجلس پریزادم
Бедимоғона нашканад чаҳ кунад ? !
بیدماغانه نشکَنَد چه کند؟!
Шиша май хост дил фиристодам
شیشه میخواست دل فرستادم
Нафасӣ ҳаст ҷон кунӣ муфт аст
نفسی هست جان کنی مفت است
Теша дорам ҳануз Фарҳодам
تیشه دارم هنوز فرهادم
Назму насрӣ ки мекунам таҳрир
نظم و نثری که میکنم تحریر
Ба ки дар зиндагӣ кунад шодам
به که در زندگی کند شادم
Варна ҳайфаст наҚишм аз пас марг
ورنه حیفست نقشم از پس مرگ
Гул занад бар мазори беҳзодам
گل زند بر مزار بهزادم
Ин замон ҳарчӣ дорам аз ман нест
این زمان هرچه دارم از من نیست
Доштам ончӣ рафт аз ёдам
داشتم آنچه رفت از یادم
Нестии ҳам ба дод ман нарасед
نیستی هم به داد من نرسید
Марги марди он замон ки ман зодам
مرگ مرد آن زمان که من زادم
Яъси ман имтиҳон наме хоҳад
یأس من امتحان نمیخواهد
Бедилам , ибрати худододам
بیدلام، عبرتِ خدادادم