зи дасти офияти доғами сапанди яъси прўрдм

ز دست عافیت داغم سپند یأس پروردم

Ба ин оташ ки ман дорам магар оташ кунад сардам

به این آتش که من دارم مگر آتش‌ کند سردم

Асири шшдру тадбир озодӣ ҷунунаст ин

اسیر ششدر و تدبیر آزادی جنونست این

Чу тос нарад ҳар нақшӣ ки оварадам наёвардам

چو طاس نرد هر نقشی‌که آوردم نیاوردم

Чу шабнами шарми пайдоеи сети осори суроғи ман

چو شبنم شرم پیدایی‌ست آثار سراغ من

Арақи чандон ки меболад баландӣ мекунад гирдам

عرق چندان که می‌بالد بلندی می‌کند گردم

Чу авроқи хазон беэътиборам хондаанд аммо

چو اوراق خزان بی‌اعتبارم خوانده‌اند اما

Ҷаҳонии ранги силӣ хӯрдааст аз чеҳраи зардам

جهانی رنگ سیلی خورده است از چهرهٔ زردم

Дар он мактаб ки истиғнои айёр маънӣ ам гирад

در آن مکتب که استغنا عیار معنی‌ام ‌گیرد

Кулоҳ ҷам бинозад бар шикасти гӯшаи фардам

کلاه جم بنازد بر شکست‌گوشهٔ فردم

зи хешам май баради ёди хиром ӯ ба он мастӣ

ز خویشم می‌برد یاد خرام او به آن مستی

Ки гул паймона гирданд агар чун ранги баргардам

که‌گل پیمانه‌گرداند اگر چون رنگ برگردم

зи урёнии дарин майдон надорам нанги расвоӣ

ز عریانی درین میدان ندارم ننگ رسوایی

Шикваи ҷавҳари теғами хати пешонии мардум

شکوه جوهر تیغم خط پیشانی مردم

Вафоем хиҷлати ноқадрдонӣ барнаме дорад

وفایم خجلت ناقدردانی برنمی‌دارد

Агар бар обилаи по май нуҳум дил мекунад дардам

اگر بر آبله پا می‌نهم دل می‌کند دردم

Неам бедили хиҷолати мояи нанги тиҳии дастӣ

نی‌ام بیدل خجالت مایهٔ ننگ تهی‌دستی

Чу мазмун дар хаёл ҳар ки меоем раҳ оварадам

چو مضمون در خیال هر که می‌آیم ره آوردم