Нигаҳи ворӣ басаст аз ҷайби ибрат сар баровардам

نگه واری بس است از جیب عبرت سر برآوردم

Шарор бедимоғ охир надорад пар задан ҳар дам

شرار بی‌دماغ آخر ندارد پر زدن هر دم

Гиребон май дирам чун субҳ ва барме оем аз мастӣ

گریبان می‌درم چون صبح و برمی‌آیم از مستی

Чаҳ созами наъл дар оташи зи афсуни дами сардам

چه سازم نعل در آتش ز افسون دم سردم

Чаҳ савдо дар сари маҷнӯни димоғам ошён дорад

چه سودا در سر مجنون دماغم آشیان دارد

Ки чун абри оби гардидани бабради ошФтни гирдам

که چون ابر آب‌گردیدن ببرد آشفتن‌گردم

Ғуборами туами ошФтни он турра ме болад

غبارم توأمِ آشفتنِ آن طرّه می‌بالد

Ҳамагар дар адам бошам нахоҳӣ ёфтан фардам

همه‌گر در عدم باشم نخواهی یافتن فردم

Ту сайри заъфарони дорӣ ва ман май коҳам аз ҳасрат

تو سیر زعفران داری و من می‌کاهم از حسرت

Замонии ҳам биханд эй бемурувват бар рухи зардам

زمانی هم بخند ای بی‌مروت بر رخ زردم

Надорамгар талоши мансаби иқболи маъзӯрам

ندارم گر تلاش منصب اقبال معذورم

Ба хоки осӯдаи бахти сиёҳами сояи прўрдм

به خاک آسودهٔ بخت سیاهم سایه پروردم

Ҷаҳонӣ май гузашти овораи ваҳшати хромиҳо

جهانی می‌گذشت آوارهٔ وحشت خرامیها

Дар мижгон фароҳам кардам ва дар хона оварадам

دَرِ مژگان فراهم کردم و در خانه آوردم

Ҷунун бар ғифлати бекории ман раҳм кард охир

جنون بر غفلت بیکاری من رحم‌ کرد آخر

Гиребонгар ба даст ман намеомад чаҳ ме кардам

گریبان‌ گر به‌ دست من نمی‌آمد چه می‌کردم

Чу шамъами ғайрати номҳрмиҳокоши бгдозд

چو شمعم غیرت نامحرمیهاکاش بگدازد

Ки ман ҳарчанд сар дар ҷайб метозам буруни гирдам

که من هرچند سر در جیب می‌تازم برون‌گردم

Ман бедил неам ойӣна лек аз содаи лўҳиҳо

من بیدل نی‌ام آیینه لیک از ساده لوحیها‌

Ба хубон нисбатӣ дорам ки бояд гуфт бидрдм

به خوبان نسبتی دارم‌ که باید گفت بیدردم