Збни боғи ҳамчуи шабнами ранҷи хаёли барадам

زین باغْ هم‌چو شبنم رنجِ خیال بُردم

Ҳаркаси тароватии баради ман инфеъоли барадам

هر کس طراوتی بُرد من انفعال بُردم

Моҳ аз тамомии ӣнҷои ороиш клФ дошт

ماه از تمامی این‌جا آرایشِ کَلَف داشت

Ман низ ранҷи фитрати баҳри малоли барадам

من نیز رنجِ فطرت بهرِ کمال بُردم

Дар дайри нои умедии дили оташии ниФрўхт

در دِیرِ ناامیدی دل آتشی نیفروخت

Охир ба дӯши ҳасрат чун шаби зголи барадам

آخر به دوشِ حسرت چون شب زُگال بُردم

Дод дил аз азизони кас беш изоин чаҳ хоҳад

دادِ دل از عزیزان کس بیش از این چه خواهد؟

Дар маҷлиси карӣ чанд фарёди лоли барадам

در مجلسِ کری چند فریادِ لال بُردم

Бовазъи аҳли олам розӣ нагашт ҳиммат

با وضعِ اهلِ عالَم راضی نگشت همت

ҲрклФтӣ ки барадами збни бади хисоли барадам

هر کلفتی که بُردم زین بدخصال بُردم

Дилро тараддуди ҷоҳи азФқркрди ғофил

دل را ترددِ جاه از فقر کرد غافل

Дар орзӯии чинии арзи суфоли барадам

در آرزوی چینی عِرضِ سفال بُردم

Чун шуъла каз заъифӣ хокистараш паноҳаст

چون شعله ‌کز ضعیفی خاکسترش پناه است

Парвози мунфаил буд сари зирболи барадам

پروازْ منفعل بود، سر زیرِ بال بُردم

Ёди нигоҳии имшаб бар сафҳа ам зад оташ

یادِ نگاهی امشب بر صفحه‌ام زد آتش

Рафтам зи хеш ва бо худ фавҷи ғизоли барадам

رفتم ز خویش و با خود فوجِ غزال بُردم

Танҳоӣам бар оварад аз тангнои авҳом

تنهایی‌ام برآورد از تنگنای اوهام

Зини шшдри охркори бозӣ ба холи барадам

زین ششدر آخرِ کار بازی به خال بُردم

Бедил ба ин сиёҳӣ каз давр кардаам гул

بیدل، به این سیاهی کز دور کرده‌ام گُل

Пеши яқини худ ҳам сад эҳтимоли барадам

پیشِ یقینِ خود هم صد احتمال بُردم