Абаси худро чу оташ тӯҳмат олуд ғазаб кардам

عبث خود را چو آتش تهمت آلود غضب کردم

Ба ҳар хошоки чандон гарми ҷўшидм ки таб кардам

به هر خاشاک چندان گرم جوشیدم که تب کردم

Чу он тифлӣ ки рақси бсмлш дар эҳтизози орад

چو آن طفلی‌که رقص بسملش در اهتزاز آرد

Нафасҳоро пар афшон ёфтам ноз тараб кардам

نفسها را پر افشان یافتم ناز طرب‌کردم

Ба доғи сад клФи восўхтм аз хомии ҳиммат

به داغ صد کلف واسوختم از خامی همت

Чу моҳ аз хонаи хуршед агар оташ талаб кардам

چو ماه از خانهٔ خورشید اگر آتش طلب‌کردم

Махоҳ аз мавҷи гавҳари ҷроти тӯфони шикорӣҳо

مخواه از موج ‌گوهر جرآت توفان شکاریها

Каманди норасои доштами сайд адаб кардам

کمند نارسایی داشتم صید ادب کردم

зи ҳасан бенишон то вонмоими ранги тимсолӣ

ز حسن بی نشان تا وانمایم رنگ تمثالی

Дар ҳайрат задам ойӣнаи дориро сабаб кардам

در حیرت زدم آیینه‌داری را سبب‌ کردم

Ба мисатон менавиштам бихўдии тамҳиди мактубӣ

به مستان می‌نوشتم بیخودی تمهید مکتوبی

Мидодашро дуот аз сояи барг ънб кардам

مدادش را دوات از سایهٔ برگ عنب کردم

Чўшмъ аз хилват ва маҳфил шудам марҳӯни доғи дил

چوشمع از خلوت و محفل شدم مرهون داغ دل

зи чандини дафтари охири нуқтаеро мунтахаб кардам

ز چندین دفتر آخر نقطه‌ای را منتخب‌کردم

Чу гардун ҳар чаҳ ҷӯшед аз ғуборами ҷавҳар дил шуд

چو گردون هر چه جوشید از غبارم جوهر دل شد

Ба ин як шишаи халқиро дӯкондор ҳалаб кардам

به این یک شیشه خلقی را دکاندار حلب‌کردم

Ба машқи офияти ри аҳӣ дигар нагушӯд ин дарё

به مشق عافیت ر‌اهی دگر نگشود این دریا

Ҳамин чун мавҷи гавҳари гарданиро беасаб кардам

همین چون موج‌ گوهر گردنی را بی‌عصب‌ کردم

Нарафт аз тинатами шуғли таманнои замини бӯсаш

نرفت از طینتم شغل تمنای زمین بوسش

Чу моҳи нави ҷабингар суда шуд эҷод лаб кардам

چو ماه نو جبین گر سوده شد ایجاد لب کردم

Надомат дошт бедили маънии мавҳуми фаҳмидан

ندامت داشت بیدل معنی موهوم فهمیدن

Ба таҳқиқи нафаси рӯзи ҳазор ойӣна шаб кардам

به تحقیق نفس روز هزار آیینه شب ‌کردم