Гуҳӣ бар субҳи печидами гуҳӣ бо гул ҷунун кардам

گهی بر صبح پیچیدم‌ گهی با گل جنون‌ کردم

Ба чоки сад гиребони хешро аз худ бурун кардам

به چاک صد گریبان خویش را از خود برون‌ کردم

Шарори коғази ман маҳмили шавқ ки буд имшаб

شرار کاغذ من محمل شوق ‌که بود امشب

Ки ҳарҷо ҷилва кард осӯдагии ваҳшат фузун кардам

که هرجا جلوه‌کرد آسودگی وحشت فزون‌کردم

Шикастами рангу беруни ҷустам аз ташвиши савдое

شکستم رنگ و بیرون جستم از تشویش سودایی

Барои чашми банд ҳар ду олами як фусун кардам

برای چشم بند هر دو عالم یک فسون ‌کردم

Ғрўрҳичкс бо ҷуръати ман барнаме ояд

غرورهیچکس با جرات من برنمی‌آید

Ҷаҳони брхсми ҷуст ва ман ҳамин худро забун кардам

جهان برخصم جست و من همین خود را زبون ‌کردم

Баҳор омад ту ҳам эй зоҳид бе дарди тазвирӣ

بهار آمد تو هم ای زاهد بی‌درد تزویری

Чамани гул , шишаи қлқл , ёри мастӣ , ман ҷунун кардам

چمن‌ گل‌، شیشه قلقل‌، یار مستی‌، من جنون ‌کردم

Ҳуҷуми гардиши рангами ғурури дили шикасти охир

هجوم‌ گردش رنگم غرور دل شکست آخر

Ба чандини даври соғари шишаеро сарнигӯн кардам

به چندین دور ساغر شیشه‌ای را سرنگون ‌کردم

Ба қадар ҳар нафас май бояд аз хешами бурун рафтан

به قدر هر نفس می‌باید از خویشم برون رفتن

Ғубориро ба завқи ҷонкниҳо бесутун кардам

غباری را به ذوق جانکنی ها بیستون ‌کردم

Насим ҳарза тоз ман арақ оварад шабнам шуд

نسیم هرزه ‌تاز من عرق آورد شبنم شد

Дарин хиҷлати сарои корӣ ки май бояд кунун кардам

درین خجلت سرا کاری که می‌باید کنون کردم

Чаҳ хоҳам хости узри нозпрўрдӣ ки рангаш ро

چه خواهم خواست عذر نازپروردی‌که رنگش را

Ба таклифи хироми сояи гул нилгун кардам

به تکلیف خرام سایهٔ‌ گل نیلگون کردم

Ҳинои даст ӯ бедили зиёни паймоӣ судан шуд

حنای دست او بیدل زیان پیمای سودن شد

Ман аз шамшер бедодаш намардум балки хӯн кардам

من از شمشیر بیدادش نمردم بلکه خون‌کردم