Гар чароғи азнФси сӯхта бар ме кардам

گر چراغ ازنفس سوخته بر می‌کردم

Шаби ҳангомаи ташвиш саҳар ме кардам

شب هنگامهٔ تشویش سحر می‌کردم

Орзӯ дар ғами номаҳрамии фурсати сӯхт

آرزو در غم نامحرمی فرصت سوخت

Кошкӣ сиргрибон шарар ме кардам

کاشکی سیرگریبان شرر می‌کردم

Гирди авҳом раҳоӣ нишкастам ҳайҳот

گرد اوهام رهایی نشکستم هیهات

То қафасро нафасии болаш пар ме кардам

تا قفس را نفسی بالش پر می‌کردم

Ёди он давлати бидоркаҳ дар хоби адам

یاد آن دولت بیدارکه در خواب عدم

Чашм нагушӯда бар он ҷилва назар ме кардам

چشم‌نگشوده بر آن‌جلوه نظر می‌کردم

Зон табассум ки ҳаёи зери лабаш пинҳон дошт

زان تبسم‌که حیا زیر لبش پنهان داشت

Чаҳ шноҳокаҳ на дар мавҷ гуҳар ме кардам

چه شناهاکه نه در موج‌گهر می‌کردم

Оҳи бидрдӣ фурсат напасандед аз ман

آه بیدردی فرصت نپسندید از من

Он қадари ҷаҳд ки хӯнӣ ба ҷигар ме кардам

آن قدر جهد که خونی به جگر می‌کردم

Фитрат аз ҷавҳари тнзиаҳ ки дар табъ ман аст

فطرت از جوهر تنزیه‌که در طبع من است

Об мешуд агар изҳор ҳунар ме кардам

آب می‌شد اگر اظهار هنر می‌کردم

Ин банноӣ ки ҷаҳони хмздаҳ пастӣ ӯст

این بنایی‌که جهان خمزدهٔ پستی اوست

Нардбон дошт агар зибр ва зибр ме кардам

نردبان داشت اگر زبر و زبر می‌کردم

Имшабами нолаи дил ашк фишон пар ме зад

امشبم نالهٔ دل اشک فشان پر می‌زد

Чиқадр ҳали муаммоӣ шарар ме кардам

چقدر حل معمای شرر می‌کردم

Қадами саъй ба ҷое нрсондми бедил

قدم سعی به جایی نرساندم بیدل

Коши чашмӣ ба наме обила тар ме кардам

کاش چشمی به نمی آبله تر می‌کردم