Гар лабиро ба ҳаваси нола камӣн ме кардам

گر لبی را به هوس ناله‌کمین می‌کردم

Садакманд аз нафаси сӯхта чин ме кардам

صدکمند از نفس سوخته چین می‌کردم

Дил агар ғунчаи сифати буи нишотӣ ме дошт

دل اگر غنچه صفت بوی نشاطی می‌داشت

Сад табассуми зи лаби чин ҷабин ме кардам

صد تبسم ز لب چین جبین می‌کردم

Гар хаёли чаманати рухсат шавқам ме дод

گر خیال چمنت رخصت شوقم می‌داد

Бе нигаҳи сайри прихонаҳ чин ме кардам

بی نگه سیر پریخانهٔ چین می‌کردم

ӣнқадари ханда каз афсун ҳавас рафт ба бод

اینقدر خنده‌ کز افسون هوس رفت به باد

Субҳ май гашт агар оҳ ҷазоин ме кардам

صبح می‌گشت اگر آه جزاین می‌کردم

Хонимони по ба рикоби ҳавас сӯхтани сет

خانمان پا به رکاب هوس سوختن‌ست

Кӯи шарорӣ ки маниши хона зин ме кардам

کو شراری‌ که منش خانهٔ زین می کردم

Гар ба маҳрӯмии тимсол наме сӯхти нафас

گر به محرومی تمثال نمی‌سوخت نفس

Хонаи оина зангор нишин ме кардам

خانهٔ آینه زنگار نشین می‌کردم

Бо суҷуд дарат имрӯзи сар ва корам нест

با سجود درت امروز سر و کارم نیست

Мушти хокам ба адам низ ҳамин ме кардам

مشت خاکم به عدم نیز همین می‌کردم

Шуғли назмами дард аз хок шудани бахяи роз

شغل نظمم درد از خاک شدن بخیه راز

Ки ман сӯхтаи фикр чаҳ замин ме кардам

که من سوخته فکر چه زمین می‌کردم

Аз дили сӯхтаи хокистар яъсӣ надамид

از دل سوخته خاکستر یأسی ندمید

То кабобӣ ки надорам намакин ме кардам

تا کبابی که ندارم نمکین می‌کردم

Ишқи нақшии ндмониди зи доғами бедил

عشق نقشی ندمانید ز داغم بیدل

То ҷаҳонро пари товус нигин ме кардам

تا جهان را پر طاووس نگین می‌کردم