Ҳайфи созат ки маниши парда оҳанг шудам

حیف سازت‌ که منش پردهٔ آهنگ شدم

Чиқадр нози ту хӯни гашт ки ман ранг шудам

چقدر ناز تو خون گشت که من رنگ شدم

Бе ту аз ҳастӣ мангар ҳама тимсол дамид

بی تو از هستی من‌گر همه تمثال دمید

Бар рухи оинаи арзи арақ нанг шудам

بر رخ آینه عرض عرق ننگ شدم

Саркашӣҳои шабобами хам перӣ оварад

سرکشیهای شبابم خم پیری آورد

Навҳа муфтаст ки бе сӯхтанам чанг шудам

نوحه مفت است‌که بی‌سوختنم چنگ شدم

Ваҳшатами нусхаи аҷзои ҷаҳон барҳам зад

وحشتم نسخهٔ اجزای جهان برهم زد

Сози хӯни гашти зи дардӣ ки ман оҳанг шудам

ساز خون‌ گشت ز دردی‌ که من آهنگ شدم

Даври ҷоми талабами ҷуръа парвоз чашид

دور جام طلبم جرعهٔ پرواز چشید

Гардишии доштами ойӣна агар ранг шудам

گردشی داشتم آیینه اگر رنگ شدم

Чун шарар хуфтам аз қадар адаб нашиносӣ аст

چون شرر خفتم از قدر ادب نشناسی است

Пои зи доман ба дар оварадам ва бесанг шудам

پا ز دامن به در آوردم و بی‌ سنگ شدم

Чаҳ яқинҳо ки ба афсун таваҳҳум нагудохт

چه یقین‌ها که به افسون توهّم نگداخت

Сӯхти сад майкада то қобили ин нанг шудам

سوخت صد میکده تا قابل این ننگ شدم

Ҷилваҳо ҳайрати ман дар қафас оина дошт

جلوه‌ها حیرت من در قفس آینه داشت

Мижа бар ҳам задам ва бар ду ҷаҳон ранг шудам

مژه بر هم زدم و بر دو جهان رنگ شدم

Мавҷҳо муфти шумо қатра ӣ ин баҳр ки ман

موجها مفت شما قطره ی این بحر که من

Чун гҳртои нафасӣ рост кунам санг шудам

چون‌گهرتا نفسی راست‌کنم سنگ شدم

Тоир аз бе пари ваболии ҳамаи ҷо дар қафас аст

طایر از بی پر وبالی همه جا در قفس است

Ман ҳам аз қаҳти ҷунуни соҳиб фарҳанг шудам

من هم از قحط جنون صاحب فرهنگ شدم

Ғунчаи гардидани ман ҳасрати оғӯши гулии сет

غنچه‌گردیدن من حسرت آغوش گلی‌ست

Ёди домони тўкрдми ҳамаи тан чанг шудам

یاد دامان توکردم همه تن چنگ شدم

Бҳртсхирии оғӯши ҳубобами бедил

بحرتسخیری آغوش حبابم بیدل

Музд онаст ки брхўди нафасӣ танг шудам

مزد آن است که برخود نفسی تنگ شدم