Ба боғӣ ки чун субҳ хандида будам

به باغی که چون صبح خندیده بودم

з ҳар барги гули доманӣ чида будам

ز هر برگ گل دامنی چیده بودم

Ба зоҳид нагуфтам зи дарди муҳаббат

به زاهد نگفتم ز درد محبت

Ки нашунида буд ончии ман дида будам

که نشنیده بود آنچه من دیده بودم

Чаро хати паргор ваҳдат набошам

چرا خط پرگار وحدت نباشم

Ба гирди дил хеш гардӣда будам

به گرد دل خویش گردیده بودم

Ҷунун мечакад аз дару боми имкон

جنون می‌چکد از در و بام امکان

Димоғ хаёлӣ харошида будам

دماغ خیالی خراشیده بودم

Агар сабзаи рустам вагар гул дамидам

اگر سبزه رستم و گر گل دمیدم

Ба мижгони нозат ки хобида будам

به مژگان نازت که خوابیده بودم

Ҳанузам ҳамон ҷоми зарфи муҳаббат

هنوزم همان جام ظرف محبت

Нами ашк чанде таровида будам

نم اشک چندی تراویده بودم

Шарари ҷилва Эй кард ва шуд доғи хиҷлат

شرر جلوه‌ای کرد و شد داغ خجلت

Ба ин ранги ман низ нозидаҳ будам

به این رنگ من نیز نازیده بودم

Қиёмат ғубораст саҳрои улфат

قیامت غبار است صحرای الفت

Ман ӣнҷои дамӣ чанд нолида будам

من اینجا دمی چند نالیده بودم

Ндздидми охири тан аз хоксорӣ

ندزدیدم آخر تن از خاکساری

Абирӣ бар ин ҷома молидаа будам

عبیری بر این جامه مالیده بودم

Адаб нест дар роҳ ӯ по ниҳодан

ادب نیست در راه او پا نهادن

Агар сар наме буд лағзида будам

اگر سر نمی‌بود لغزیده بودم

Надонам куҷо рафтам аз хеши бедил

ندانم ‌کجا رفتم از خویش بیدل

Ба ёд хиромӣ хиромеда будам

به یاد خرامی خرامیده بودم