Силсила шавқ кист сари хати оҳанги мо
سلسلهٔ شوقِ کیست سرخطِ آهنگ ما؟
Ришта ба по май пурд аз раги гули ранги мо
رشته به پا میپرد از رگ گل رنگ ما
Нақди ҷаҳони фусӯс саҳл набояд шимурд
نقد جهان فسوس سهل نباید شمرد
Дил ба гиреҳ бастааст обила дар чанги мо
دل به گره بسته است، آبله در چنگ ما
Бо ҳамаи афсурдагии ҷӯш шарор дилем
با همه افسردگی، جوشِ شرارِ دلیم
Хуфтаи прихонаҳ эй дар бағали санги мо
خفته پریخانهای در بغل سنگ ما
Дртпши ободи дили қатъ нафас ме кунем
درتپشآبادِ دل، قطعِ نفس میکنیم
Нест зи манзили буруни ҷодау фарсанги мо
نیست ز منزل برون، جاده و فرسنگ ما
Пардаи сознФс сахт хамӯшӣ навост
پردهٔ سازِ نفس سخت خموشینواست
Риштаи магари бугсалад то диҳад оҳанги мо
رشته مگر بگسلد، تا دهد آهنگ ما
Дар қафаси офияти ҳарзаи Фсрдими ҳайф
در قفس عافیت هرزه فسردیم، حیف!
Шӯри шикастии нздгл ба сари ранги мо
شورِ شکستی نزد گل به سر رنگ ما
Саъй гавҳар барграфт бори дил аз дӯши мавҷ
سعی گُهر برگرفت بار دل از دوشِ موج
Обила чашмӣ надӯхт бар қадами ланги мо
آبله چشمی ندوخت بر قدم لنگ ما
Олам бе матлабии арса пархош кист
عالم بیمطلبی, عرصهٔ پرخاش کیست؟
Нест равони хӯни захми ҷзърқи азҷнги мо
نیست روان خونِ زخم، جز عرق از جنگ ما
Риштаи чандини амли як гиреҳ омад ба арз
رشتهٔ چندین امل یک گره آمد به عرض
Бар ду ҷаҳон меҳр зад яъси дили танги мо
بر دو جهان مُهر زد، یأسِ دلِ تنگ ما
Бедил аз иқболи аҷзи дарҳамаи ҷо чида аст
بیدل از اقبال عجز در همهجا چیده است
Обилау нақши пои афсари воўрнги мо
آبله و نقش پا افسر و اورنگ ما