Нола аҷз навой лаби хомӯши худам
نالهٔ عجز نوای لب خاموش خودم
Нашъаи шавқаму дард май биҷўши худам
نشئهٔ شوقم و درد می بیجوش خودم
Баҳри ҷўлонгаҳи бибокӣ ва ман ҳамчуи ҳубоб
بحر جولانگه بیباکی و من همچو حباب
Дар шиканҷи қафас аз вазъ адаб кӯш худам
در شکنج قفس از وضع ادب کوش خودم
Гиряи тўФонкдаҳи олами обӣ дигар аст
گریه توفانکدهٔ عالم آبی دگر است
Бе рахти дархур ҳар ашки қадаҳи нӯши худам
بیرخت درخور هر اشک قدح نوش خودم
Чашми пӯшида ба худ ҳамчуи ҳубобами назарии сет
چشم پوشیده به خود همچو حبابم نظریست
Мижагар боз кунам хоби фаромӯши худам
مژه گر باز کنم خواب فراموش خودم
Хиҷлати ғайрати азин беш чаҳ хоҳад бӯдан
خجلت غیرت ازین بیش چه خواهد بودن
Олами афсона ва ман пунбаи каши гӯши худам
عالم افسانه و من پنبه کش گوش خودم
эй басои саъии урӯҷӣ ки далел пастӣ аст
ای بسا سعی عروجی که دلیل پستی است
Ҳамчуи саҳбо ба замини рехта ӣ ҷӯши худам
همچو صهبا به زمین ریخته ی جوش خودم
Дархури ҳифзи адаб хилват васласт ӣнҷо
درخور حفظ ادب خلوت وصلست اینجا
Ман ҷунуни ҳавсила аз вусъати оғӯши худам
من جنون حوصله از وسعت آغوش خودم
Чаҳ хаёласт кашами ҳасрати дигар чу ҳубоб
چه خیالست کشم حسرت دیگر چو حباب
Ман ки аз бори нафаси обилаи дӯши худам
من که از بار نفس آبلهٔ دوش خودم
Бедил аз фикри ғаму айш гузаштан дорад
بیدل از فکر غم و عیش گذشتن دارد
Имшабӣ дораму фурсати шимури дӯши худам
امشبی دارم و فرصت شمر دوش خودم