Таҳайюри оинаи олами мисоли худам

تحیر آینهٔ عالم مثال خودم

Баҳона гардиш рангасту поймоли худам

بهانه گردش رنگست و پایمال خودم

Ба доғ мерасад оҳанги захми ман чу ҳилол

به داغ می‌رسد آهنگ زخم من چو هلال

Ҳануз ҷодаи сари манзили камоли худам

هنوز جادهٔ سر منزل کمال خودم

Ба ҳар чаҳ менагарм орзӯ тақозо нест

به هر چه می‌نگرم آرزو تقاضا نیست

Чу эҳтиёҷи саропои лаби суоли худам

چو احتیاج سراپا لب سوال خودم

зи чинии офат беобӣ ам машав эй ҳирс

ز چینی آفت بی‌آبی‌ام مشو ای حرص

Ки ман таровати лаби хушкии суфоли худам

که من طراوت لب خشکی سفال خودم

Ғубори доман ҳар мавҷ нест қатраи ман

غبار دامن هر موج نیست قطرهٔ من

Чу ашк дар гиреҳи софии зулоли худам

چو اشک در گره صافی زلال خودم

Расидаи заъфи баҷое ки ҳамчу шамъ хамӯш

رسیده ضعف بجایی ‌که همچو شمع خموش

Шикасти ранг ниҳон кард зери боли худам

شکست رنگ نهان ‌کرد زیر بال خودم

Баҳори нозаму каси муҳаррам тамошо нест

بهار نازم و کس محرم تماشا نیست

Ба сад хаёл яқин шуд ки ман хаёли худам

به صد خیال یقین شد که من خیال خودم

Видоъ соз намӯда сети заъфи пайкари ман

وداع ساز نموده‌ست ضعف پیکر من

Хами ишоратӣ аз абрӯии ҳилоли худам

خم اشارتی از ابروی هلال خودم

Ба ҳайрат оинаам бениёз ҳастӣ буд

به حیرت آینه‌ام بی‌نیاز هستی بود

Ту ҷилва кардӣ ва нагузоштӣ ба ҳоли худам

تو جلوه ‌کردی و نگذاشتی به حال خودم

Дарин алмкдаҳи бедил чаҳ маҷлиси орои сет

درین المکده بیدل چه مجلس آرایی‌ست

Чу шамъи сӯхти арақҳои инфеъоли худам

چو شمع سوخت عرقهای انفعال خودم