Гоҳи хиради ҷавҳарам , гоҳи ҷунуни худам
گاه خرد جوهرم، گاه جنون خودم
Анҷумани ҷилваи буқаламуни худам
انجمن جلوهٔ بوقلمون خودم
Субҳи баҳори дилам лек з кам фурсатӣ
صبح بهار دلم لیک ز کمفرصتی
То нафасӣ гул кунад гирди буруни худам
تا نفسی گل کند گرد برون خودم
Шӯр чаман додаам кӯчаи занҷир ро
شور چمن دادهام کوچهٔ زنجیر را
То ба баҳори ҷунуни роҳнмўни худам
تا به بهار جنون راهنمون خودم
Сайд батон кардаам аз нигаҳи ҳайратӣ
صید بتان کردهام از نگه حیرتی
Зини амали ойӣнаи сони доғи фусуни худам
زین عمل آیینهسان داغ فسون خودم
Танагии оғӯши дили сӯхти пар афшонӣ ам
تنگی آغوش دل سوخت پر افشانیام
Улфати ин ошён кард забуни худам
الفت این آشیان کرد زبون خودم
Гар набӯд зиндагии ранҷи ҳавасҳо крост
گر نبود زندگی رنج هوسها کراست
Дар хури оби бақои ташнаи хӯни худам
در خور آب بقا تشنهٔ خون خودم
Толби ҷуръати нафаси моил изҳор нест
تالب جرات نفس مایل اظهار نیست
Ғунчаи сифати марҳами захми даруни худам
غنچه صفت مرهم زخم درون خودم
Хилват ойӣнаам мавҷ парӣ ме занад
خلوت آیینهام موج پری میزند
Инки туами дидае нақши буруни худам
اینکه توام دیدهای نقش برون خودم
То ба сурайё расед обилаи пои ман
تا به ثریا رسید آبلهٔ پای من
ӣнқадари афсурдаи ҳиммати дуни худам
اینقدر افسردهٔ همت دون خودم
Дар хури зарфи хаёл ҳавсила дорад ҳубоб
در خور ظرف خیال حوصله دارد حباب
Бедили дрёкши ҷоми нигуни худам
بیدل دریاکش جام نگون خودم