Дарин гулшан на бӯе дидаму не ранг фаҳмидам

درین‌ گلشن نه بویی دیدم و نی‌ رنگ فهمیدم

Чу шабнами ҳайратӣ гул кардам ва ойӣна хандидам

چو شبنم حیرتی گل کردم و آیینه خندیدم

Гушӯд аз нафии хешами пардаи исбот бе рангӣ

گشود از نفی خویشم پردهٔ اثبات بی‌رنگی

Парӣ дар ҷилва омад то шикаст шиша нолидам

پری در جلوه آمد تا شکست شیشه نالیدم

зи мавҳумӣ ба дили роҳии набардами оҳи маҳрӯмӣ

ز موهومی به دل راهی نبردم آه محرومی

Шудам аксу буруни хона ойӣна хобидам

شدم عکس و برون خانهٔ آیینه خوابیدم

Таҳайюр пешам омад эй сиришк аз ёди дидорӣ

تحیر پیشم آمد ای سرشک از یاد دیداری

Ту роҳӣ бош ман бар ҷавҳари ойӣнаи печидам

تو راهی باش من بر جوهر آیینه پیچیدم

Чу субҳ аз барги соз бе касе ҳоем чаҳ май пурсӣ

چو صبح از برگ ساز بی‌کسی‌هایم چه می‌پرسی

Ғубории доштам бар рӯй захми хеши пошидм

غباری داشتم بر روی زخم خویش پاشیدم

Хушо ойӣнаи дориҳои арзи нози маъшӯқон

خوشا آیینه‌داری‌های عرض ناز معشوقان

Баҳораши гули нишон буд ва ман аз худ ранги печидам

بهارش گل نشان بود و من از خود رنگ پیچیدم

Дарин маҳфил ки хиҷлат мояаст асбоби пайдое

درین محفل که خجلت‌مایه است اسباب پیدایی

Чу ашк аз чеҳра ҳастӣ арақ ворӣ таровидам

چو اشک از چهرهٔ هستی عرق‌واری تراویدم

Ғуборам дошт сатрӣ чанд таҳрири парешоне

غبارم داشت سطری چند تحریر پریشانی

Ба меҳри гирдбоди имрӯзи мактубаши расонидам

به مهر گردباد امروز مکتوبش رسانیدم

зи чандини перҳан бар қомати мавзуни урёнӣ

ز چندین پیرهن بر قامت موزون عریانی

Либоси офият часбон надидам чашми пӯшедам

لباس عافیت چسبان ندیدم چشم پوشیدم

Маро аз ваҳми ъқбои сахт май тарсоне эй воъиз

مرا از وهم عقبا سخت می‌ترسانی ای واعظ

Ба ин тамҳид агар мардӣ барор аз малики умедам

به این تمهید اگر مردی برآر از ملک امّیدم

зи фарқу имтиёзи каъбау дайрам чаҳ май пурсӣ

ز فرق و امتیاز کعبه و دیرم چه می‌پرسی

Асир ишқ будам ҳар чаҳ пеш омад прстидм

اسیر عشق بودم هر چه پیش آمد پرستیدم

Хамӯшӣ дар фазои дили сафо май пурвирди бедил

خموشی در فضای دل صفا می‌پرورد بیدل

Ғуборӣ дошт гуфт вгўи нафас дар хеши дздидм

غباری داشت گفت‌وگو نفس در خویش دزدیدم