Сари таманнои поибўсӣ ба ҳар дар ва дашт ме кашидам

سر تمنای پایبوسی به هر در و دشت می‌کشیدم

Чу шамъ , анҷоми мақсади саъии пои худ буд чун расидам

چو شمع‌، انجام مقصد سعی پای خود بود چون رسیدم

Ба гӯшам аз садҳазор манзил расед бе пардаи нолаи дил

به‌گوشم از صدهزار منزل رسید بی‌پرده نالهٔ دل

Вале ман бе тамизи ғофил ки ҳарфи лаъл ту ме шунидам

ولی من بی‌تمیز غافل‌که حرف لعل تو می‌شنیدم

Дар анҷумани сайри нозкрдм ба хилвати оҳанги созкрдм

در انجمن سیر نازکردم به خلوت آهنگ‌ سازکردم

Ба ҳркҷои чашм боз кардам туро надидам агар чаҳ дидам

به هرکجا چشم باز کردم ترا ندیدم اگر چه دیدم

Яқин ба найранг кард мастами надоди ҷоми яқин ба дастам

یقین به نیرنگ‌کرد مستم نداد جام یقین به دستم

Гулӣ дар андешаи ранги бастам шҳўдгм шуд хаёли чидам

گلی در اندیشه رنگ بستم شهودگم شد خیال چیدم

Чаҳ дошт ойӣнаи вуҷӯдам ки кард хиҷлат каш намудем

چه داشت آیینهٔ وجودم‌که‌کرد خجلت‌کش نمودم

Ду рӯз аз ин пеш шахс будам кунун зи тимсоли ноумедам

دو روز از این پیش شخص بودم کنون ز تمثال ناامیدم

На чора Эй дорам ва на дармон нишастаам ноумеду ҳайрон

نه چاره‌ای دارم و نه درمان نشسته‌ام ناامید و حیران

Чу қуфл тасвир монад пинҳон ба калаки наққоши ман калидам

چو قفل تصویر ماند پنهان به‌ کلک نقاش من‌کلیدم

Ба гардиши чашми нозпарвар мҳрФм зад бути фусунгар

به ‌گردش چشم ناز پرور محرفم زد بت فسونگر

Ки дорад ин саҳари тозаи бовар ки теғ мижгон кунад шаҳидам

که دارد این سحر تازه باور که تیغ مژگان ‌کند شهیدم

Ғурури умед сарфарозӣ нахурд аз афсуни яъси бозӣ

غرور امید سرفرازی نخورد از افسون یأس بازی

Чу сарв дар боғ бе ниёзии зи бори дили низкми хмидм

چو سرو در باغ بی‌نیازی ز بار دل نیزکم خمیدم

Ба роҳи таҳқиқи пои ниҳодами Аннани тоқати з даст додам

به راه تحقیق پا نهادم عنان طاقت ز دست دادم

Чу ашки охир ба сар фитодам чунонкии пиндоштами давидам

چو اشک آخر به سر فتادم چنانکه پنداشتم دویدم

Дрбни биёбон ба ғайр улфат набӯд бӯеи зи гирди ваҳшат

دربن بیابان به غیر الفت نبود بویی ز گرد وحشت

Ман аз таваҳҳум чу чашми оҳӯи сиёҳе доштам рамедам

من از توهم چو چشم آهو سیاهیی داشتم رمیدم

Хаёлӣ аз шавқи рақс бсмл кашид ойӣна дар муқобил

خیالی از شوق رقص بسمل‌ کشید آیینه در مقابل

На ханҷарӣ ёфтам на қотили нафас ба ҳасрат задам тапидам

نه خنجری یافتم نه قاتل نفس به حسرت زدم تپیدم

Қабул дардӣ фитод дар сари зи қурб ва баъдам гушӯд дафтар

قبول دردی فتاد در سر ز قرب و بعدم‌ گشود دفتر

Набӯд кам интизори маҳшари қиёматии дигари офаридам

نبود کم انتظار محشر قیامتی دیگر آفریدم

Тахайюл ҳастӣам ҳавас шуд адам ба ҷамъиятам қафас шуд

تخیل هستی‌ام هوس شد عدم به جمعیتم قفس شد

Ҳавои тақозое нафас шуд саҳар набудам вале дамидам

هوا تقاضایی نفس شد سحر نبودم ولی دمیدم

?хитои кӯрӣ аз он ҷамолам фиканда дар чоҳи инфеъолам

خطای‌ کوری از آن جمالم فکنده در چاه انفعالم

Ту эй сиришк оҳ кун ба ҳолам ки ман зи чашм дигар чакидам

تو ای سرشک آه‌ کن به حالم‌که من ز چشم دگر چکیدم

Ба домани аҷзи по шикастани ҷаҳонӣ аз амн дошт бедил

به دامن عجز پا شکستن جهانی از امن داشت بیدل

Дил аз так ва тоз ҷамъ кардам чу мавҷ дргўҳр орамидам

دل از تک و تاز جمع‌ کردم چو موج درگوهر آرمیدم

Хониш
ғзл шморҳ 2117 — ълӣ окбр ӣоғӣ тбор (сҳ тор: ҷвод смо)