Саҳари кайфияти дидор аз аиинаҳи пурсидам
سحر کیفیت دیدار از ایینه پرسیدم
Ба ҳайрат рафт чандоне ки ман ҳам маҳв гар дидам
به حیرت رفت چندانی که من هم محو گردیدم
Ба завқи ваҳшатӣ аз худ тиҳӣ кардам ҷаҳонӣ ро
به ذوق وحشتی از خود تهی کردم جهانی را
Ҷунуни чандин Нитсаатон кошт то як нолаи дздидм
جنون چندین نیستان کاشت تا یک ناله دزدیدم
Ба урёнии хаёлами нози чандин перҳан дорад
به عریانی خیالم ناز چندین پیرهن دارد
Саводи фақри парвардаи сет яксар дар шаби идам
سواد فقر پروردهست یکسر در شب عیدم
зи афсуни нафас бар худ нбстм тӯҳмат ҳастӣ
ز افسون نفس بر خود نبستم تهمت هستی
Шуъоъии ришта пайдо кард бар хуршеди печидам
شعاعی رشته پیدا کرد بر خورشید پیچیدم
Надомат дар хури гул кардан огоҳӣаст ӣнҷо
ندامت در خور گل کردن آگاهی است اینجا
Каф афсӯс гардид он қадри чашмӣ ки молидаам
کف افسوس گردید آنقدر چشمی که مالیدم
Неи ин маҳфилам аз сози айши ман чаҳ май пурсӣ
نی این محفلم از ساز عیش من چه میپرسی
Ба сад ҳасрати лабӣ во кардам аммо нола хандидам
به صد حسرت لبی وا کردم اما ناله خندیدم
Ба шухии гардишӣ аз чашм тасвирам наме ояд
به شوخی گردشی از چشم تصویرم نمیآید
Ки ман дар хонаи наққоши пеш аз ранг гардидам
که من در خانهٔ نقاش پیش از رنگ گردیدم
зи оташ гул накард афсонаи яъси сапанди ман
ز آتش گل نکرد افسانهٔ یأس سپند من
Тапидан бо дилами ҳарф видоъӣ дошт нолидам
تپیدن با دلم حرف وداعی داشت نالیدم
На оҳангӣаст неи созам на анҷомӣ на оғозам
نه آهنگی است نی سازم نه انجامی نه آغازم
Ба фаҳми хеш менозам намедонам чаҳ фаҳмидам
به فهم خویش مینازم نمیدانم چه فهمیدم
Агар худро ту медонам вагар ғайр ту ме хонам
اگر خود را تو میدانم و گر غیر تو میخوانم
Ба ҳукми аҷзи ҳайронам чаҳ таҳқиқ ва чаҳ тақлидам
به حکم عجز حیرانم چه تحقیق و چه تقلیدم
Чароғи ҳасрати дидор хомӯшӣ наме донад
چراغ حسرت دیدار خاموشی نمیداند
Таҳайюри нола буд аммо ман биҳуш нишнидам
تحیر ناله بود اما من بیهوش نشنیدم
Надонам сояи сарв равон кистам бедил
ندانم سایهٔ سرو روان کیستم بیدل
Ба рангӣ рафтаам аз худ ки пиндорӣ хиромедам
به رنگی رفتهام از خود که پنداری خرامیدم