Бскаҳ чун тоўўи с , печидаи сети мастӣ дар серум

بسکه چون طاوو‌س‌، پیچیده‌ست مستی در سرم

Ҷомҳо дар гардиш оядгар ба худ ҷунбад пурм

جام‌ها در گردش آید گر به خود جنبد پرم

Гирди бодам , мастӣам мавқуфи кӯҳ ва дашт нест

گرد بادم‌، مستی‌ام موقوف کوه و دشت نیست

Ҳар куҷо гардид сар дар гардиш омад соғарам

هر کجا گردید سر در گردش آمد ساغرم

Тозааст аз ман баҳори снблстони хаёл

تازه است از من بهار سنبلستان خیال

Ҷавҳари ойӣнаи зону буд мӯии серум

جوهر آیینهٔ زانو بود موی سرم

Мавҷ бар ҳам хӯрда дорад арзи сомони ҳубоб

موج بر هم خورده دارد عرض سامان حباب

наме тавон таъмир дил кард аз шикасти пайкарам

می‌توان تعمیر دل‌ کرد از شکست پیکرم

Ваҳшати офоқ дар гирди саҳар хобида аст

وحشت آفاق در گرد سحر خوابیده است

намекунад халқии ҷунун то ман гиребон май дирам

می‌کند خلقی جنون تا من‌ گریبان می‌درم

Бо хаёли ҷилваи хуршеди афтодаи сети кор

با خیال جلوهٔ خورشید افتاده‌ست‌ کار

Ҳамчу шабнам мекунад бол аз нигаҳи чашми терм

همچو شبنم می‌کند بال از نگه چشم ترم

Нестам бе саъии ваҳшат бо ҳамаи афсурдагӣ

نیستم بی‌ سعی وحشت با همه افسردگی

Булбули тасвирам ва то ранг дорам май пурм

بلبل تصویرم و تا رنگ دارم می‌پرم

Ҳайратами ҳайрати зи найранги бад ва наякум мапурс

حیرتم حیرت ز نیرنگ بد و نیکم مپرس

Бардааст ойӣнаи гаштан дар ҷаҳони дигарам

برده است آیینه‌ گشتن در جهان دیگرم

Нолаи аҷзами ман ва бе тоқтиҳои маҳол

نالهٔ عجزم من و بی‌طاقتیهای محال

ӣнқадари оташи дил бемор зад дар бистарам

اینقدر آتش دل بیمار زد در بسترم

Сарфае ором натавон барад дар тасхири ман

صرفه‌ای آرام نتوان برد در تسخیر من

Хас ба чашм дом меуфтад зи сайди лоғарам

خس به چشم دام می‌افتد ز صید لاغرم

То ба кӣ байнам ба чашми бастаи доғ сӯхтан

تا به‌ کی بینم به چشم بسته داغ سوختن

Ҳамчуи ахгари коши мижгони вокнди хокистарам

همچو اخگر کاش مژگان واکند خاکسترم

Аз хати лаъл ки имшаб серума хоҳад ёфтан

از خط لعل‌ که امشب سرمه خواهد یافتن

Май пурди бедил ба боли мавҷи чашми соғарам

می پرد بیدل به بال موج چشم ساغرم