Шуъла бе тоқатии афсурда дар хокистарам

شعلهٔ بی‌طاقتی افسرده در خاکسترم

Сад шарар парвоз дорад болаши хоб аз серум

صد شرر پرواز دارد بالش خواب از سرم

Сирглшн чист то дармон дил гирад ҳавас

سیرگلشن چیست تا درمان دل‌گیرد هوس

намекунад ёди ту аз гули сад чамани рангини терм

می‌کند یاد تو از گل صد چمن رنگین‌ترم

Тозааст аз ман баҳори снблстони хаёл

تازه است از من بهار سنبلستان خیال

Ҷавҳари ойӣнаи зону буд мӯии серум

جوهر آیینهٔ زانو بود موی سرم

Мавҷ бар ҳам хӯрдааст ойӣнаи пардози ҳубоб

موج بر هم خورده است آیینه پرداز حباب

наме тавон таъмир дил кард аз шикасти пайкарам

می‌توان تعمیر دل‌کرد از شکست پیکرم

Дар ғубори нестии ҳам оташам афсурда нест

در غبار نیستی هم آتشم افسرده نیست

Доғ чун ахгари нмксўдст аз хокистарам

داغ چون اخگر نمکسودست از خاکسترم

Май рӯми азхўиш дар ҳар ҷунбиши оҳанги шавқ

می‌روم ازخویش در هر جنبش آهنگ شوق

Тоири рангами ғубори шухии болу пурм

طایر رنگم غبار شوخی بال و پرم

Аз назокати нашъаи ?гийҳои меаҷзам мапурс

از نزاکت نشئه‌گیهای می عجزم مپرس

Каз шикасти хештани лабрез дил шуд соғарам

کز شکست خویشتن لبریز دل شد ساغرم

Дар муҳӣти ҳодисоти даҳр монанди ҳубоби чашм

در محیط حادثات دهر مانند حباب چشم

Пӯшидани либос офият шуд дар барам

پوشیدن لباس عافیت شد در برم

Ҳмчўшбнми ҷазбаи хуршеди ҳасанӣ дида ам

همچوشبنم جذبهٔ خورشید حسنی دیده‌ام

Чун нигаҳ парвоз дорад ашк бо чашми терм

چون نگه پرواز دارد اشک با چشم ترم

Тухми ашки ҳайратам береша назора нест

تخم اشک حیرتم بی‌ریشهٔ نظاره نیست

Дар гиреҳ чун ришта пинҳонаст мавҷи гавҳарам

در گره چون رشته پنهان است موج‌ گوهرم

Аз хати лаъл ки имшаб серума хоҳад ёфтан

از خط لعل‌که امشب سرمه خواهد یافتن

Май пурди бедил ба боли мавҷи чашми соғарам

می‌پرد بیدل به بال موج چشم ساغرم