Захмӣ ба дил аз дасти нигорин ту дорам

زخمی به دل از دست نگارین تو دارم

Ёрб ки шавад барги ҳинои санги мазорам

یارب‌که شود برگ حنا سنگ مزارم

Ойӣнаи ҷузи андешаи дидор чаҳ дорад

آیینه جز اندیشهٔ دیدار چه دارد

Гар ман ба хаёл ту набошам ба чаҳ корам

گر من به خیال تو نباشم به چه‌کارم

Ҳар чанд ба роҳи талаб афтодаам аз по

هر چند به راه طلب افتاده‌ام از پا

Нанашаста чу нақши қадам обила дорам

ننشسته‌ چو نقش قدم آبله دارم

Оғӯши ҳаваси тафриқаи вазъ ҳузур аст

آغوش هوس تفرقهٔ وضع حضور است

Чун ғунча агар ҷамъи шўдгл ба канорам

چون غنچه اگر جمع شودگل به‌کنارم

Дода сет ба боди тапишами ҳасрати дидор

داده‌ست به باد تپشم حسرت دیدار

Ойӣна чакадгар бифишоранд ғуборам

آیینه چکدگر بفشارند غبارم

Чун нахли сару барги ғурурам чаҳ хаёласт

چون نخل سر و برگ غرورم چه خیالست

Ҳарчанд рӯми сар ба ҳавои решаи саворам

هرچند روم سر به هوا ریشه سوارم

Ранги пар товус надорад ғами парвоз

رنگ پر طاووس ندارد غم پرواز

Дркоргаҳи оинаи хуфтаи сети баҳорам

درکارگه آینه خفته‌ست بهارم

Дар чашм касон мекунам аз даври сиёҳӣ

در چشم کسان می‌کنم از دور سیاهی

Хуршедаму ойӣна таҳқиқ надорам

خورشیدم و آیینهٔ تحقیق ندارم

Зон пеш ки ояд ба ҷунун соғар ҳастӣ

زان پیش که آید به جنون ساغر هستی

Мино ба дили санги шикастаи сети хуморам

مینا به دل سنگ شکسته‌ست خمارم

Дар васли зи маҳрӯмӣ дидор мапурсед

در وصل ز محرومی دیدار مپرسید

Ойӣнаи нФҳмидкаҳи ман бо ки дучорам

آیینه نفهمیدکه من با که دچارم

Чун ришта тасбеҳ хӯрам ғӯта ба сад ҷайб

چون رشتهٔ تسبیح‌ خورم غوطه به صد جیب

То сар ба ҳавоӣ ки надорам ба дар орм

تا سر به هوایی‌که ندارم به در آرم

Кас қатра кунад тӯҳфаи дарё чаҳ ҷунун аст

کس قطره‌کند تحفهٔ دریا چه جنون است

Дили пешкашатгар ҳама узр аст наёрам

دل پیشکشت‌ گر همه عذر است نیارم

Шояд ба нигоҳӣ кунадам шод ва бихонад

شاید به نگاهی‌کندم شاد و بخواند

Мактуб умедам бирасонед ба ёрам

مکتوب امیدم برسانید به یارم

Афсурдагӣ гул накушуд офат чидан

افسردگی‌گل نکشد آفت چیدن

Бедил чиқадр гардиш рангаст ҳисорам

بیدل چقدر گردش رنگست حصارم