Фусурда дар ғубори даҳр чун ойӣнаи зангорам
فسرده در غبار دهر چون آیینه زنگارم
Ба хоби дида акнӯн сояи пидокрди деворам
به خواب دیده اکنون سایه پیداکرد دیوارم
Чўкўҳми бскаҳи афкандаи сет аз пои сргронбҳо
چوکوهم بسکه افکندهست از پا سرگرانبها
Ба саъии ғайри муҳтоҷами ҳамагар нола бурдорам
به سعی غیر محتاجم همهگر ناله بردارم
Дарин гулзори ибрати гӯша амнӣ наме бошад
درینگلزار عبرت گوشهٔ امنی نمیباشد
Чу шабнам кош бахшад чашмтар як ошёни ворам
چو شبنم کاش بخشد چشم تر یک آشیان وارم
Надонам шуъла ҷуволаам ё боли товусам
ندانم شعلهٔ جوالهام یا بال طاووسم
Муҳаббат дар қафас дорад ба чандини ранги зи ноРом
محبت در قفس دارد به چندین رنگ ز نارم
Ба ин рангӣ ки чун гул дар назар дорад баҳори ман
به این رنگیکه چون گل در نظر دارد بهار من
Ба гирди хеши гардондаи сети ёд ӯ чаҳ миқдорам
به گرد خویش گرداندهست یاد او چهمقدارم
Тапиши овораи даст хаёл кистам ёрб
تپش آوارهٔ دست خیالکیستم یارب
Ки ҳамчун сбҳаҳи марказ май дӯд бар хати паргорам
که همچون سبحه مرکز میدود بر خط پرگارم
Ба тўФи каъбау дайрами мадон бе маслиҳати сайрам
به طوفکعبه و دیرم مدان بیمصلحت سیرم
Ҳалоки миннат ғайрим мабод уфтад ба худкорам
هلاک منت غیرم مباد افتد به خودکارم
Сипеди ман ба хокистар нишаст азсъии битобӣ
سپید من به خاکستر نشست ازسعی بیتابی
Расед охири згрди ваҳшати худ сар ба деворам
رسید آخر زگرد وحشت خود سر به دیوارم
Чаҳ миқдори анҷумани пардози хиҷлат боядам бӯдан
چه مقدار انجمن پرداز خجلت بایدم بودن
Ки олами хона ойӣнааст ва ман нафас дорам
که عالم خانهٔ آیینه است و من نفس دارم
Садоӣ шишаам охири яке сад кард хомӯшӣ
صدای شیشهام آخر یکی صد کرد خاموشی
зи қлқл боз мондам бидмоғӣ зад ба кҳсорм
ز قلقل باز ماندم بیدماغی زد به کهسارم
Баҳам оварда будам дар ғубори нестии чашмӣ
بهم آورده بودم در غبار نیستی چشمی
Ба ранги нақши пои охир ба по карданд бедорам
به رنگ نقش پا آخر به پا کردند بیدارم
Ба рангии дргшоди уқдаи дил хӯн шудам бедил
به رنگی درگشاد عقدهٔ دل خون شدم بیدل
Ки дандон дар ҷгргми гашт ҳамчун донаи ноРом
که دندان در جگرگمگشت همچون دانهٔ نارم