Ба ранги шамъ мумкин нест сӯзи дил ниҳон дорам

به رنگ شمع ممکن نیست سوز دل نهان دارم

Ҷунуни мағзӣ ки ман дорам бурун устихон дорам

جنون مغزی ‌که من دارم برون استخوان دارم

Напиндорӣ ба марг аз изтироби шавқи вомонм

نپنداری به مرگ از اضطراب شوق وامانم

Сапанди ҳасратам то серума май гирдам нишон дорам

سپند حسرتم تا سرمه می‌گردم نشان دارم

зи рамзи маҳфил бе мағзи имконам чаҳ май пурсӣ

ز رمز محفل بی‌مغز امکانم چه می‌پرسی

Кафи хокистарӣ дар ҷайби ин оташ нишон дорам

کف خاکستری در جیب این ‌آتش نشان دارم

Ба ин афсурдагӣҳо шӯхе дорад ғубори ман

به این افسردگیها شوخیی دارد غبار من

Кигар доман фишонам нози чашм оҳӯон дорам

که ‌گر دامن فشانم ناز چشم آهوان دارم

Ба ранги гирдбод аз хоксорӣ май кашами ҷомӣ

به رنگ ‌گردباد از خاکساری می‌کشم جامی

Ки то бар хеш май печами димоғ осмон дорам

که تا بر خویش می‌پیچم دماغ آسمان دارم

Мабошед аз қумоши доман барчӣдаам ғофил

مباشید از قماش دامن برچیده‌ام غافل

Ки ман сад субҳи азин олами бурун чидан дукон дорам

که من صد صبح ازین عالم برون چیدن دکان دارم

Нафаси сармоя эй бо ин гронҷонӣ наме бошад

نفس سرمایه‌ای با این گرانجانی نمی‌باشد

Шарар тозаст кӯҳи ӣнҷо ва ман забт Аннан дорам

شرر تاز است ‌کوه اینجا و من ضبط عنان دارم

Ба ғайр аз сӯхтан корӣ надорад шамъи ин маҳфил

به غیر از سوختن‌کاری ندارد شمع این محفل

намедонам чаҳ осоиши ман оташ ба ҷон дорам

نمی‌دانم چه آسایش من آتش به جان دارم

Ба ин сомон агар бошад арақи паймоеи хиҷлат

به این سامان اگر باشد عرق‌پیمایی خجلت

зи хокам то ғуборӣ пар занад об равон дорам

ز خاکم تا غباری پر زند آب روان دارم

Хиҷолати сад қиёмати саъбтар аз марг ме бошад

خجالت صد قیامت صعبتر از مرگ می‌باشد

Ҷудо аз остонати мурданами ин бас ки ҷон дорам

جدا از آستانت مردنم این بس‌ که جان دارم

Ба дӯш ҳар нафаси бори умедӣ бастаам бедил

به دوش هر نفس بار امیدی بسته‌ام بیدل

зи худ рафтан надорад ҳеҷ ва ман сад корвон дорам

ز خود رفتن ندارد هیچ و من صد کاروان دارم