Майам ба соғар агар хушк шуд хумор надорам

می‌ام به‌ ساغر اگر خشک شد خمار ندارم

Хазон гумаст ба боғӣ ки ман баҳор надорам

خزان‌گمست به باغی‌که من بهار ندارم

Ҳавас чаҳ реша кунад дар замини шарми дамӣдан

هوس چه ریشه‌ کند در زمین شرم دمیدن

Чу тухми ашки арақи ворӣ обёр надорам

چو تخم اشک عرق واری آبیار ندارم

Муҳаббат аз дил афсурдаам ба пеш ки нолад

محبت از دل افسرده‌ام به پیش که نالد

Қиёматаст ки ман сангам ва шарор надорам

قیامت است‌ که من سنگم و شرار ندارم

Ба ҳайратам чаҳ кунам тӯҳфаи навиди висолаш

به حیرتم چه‌ کنم تحفهٔ نوید وصالش

Нигаҳи бизоъатаму ғайр интизор надорам

نگه بضاعتم و غیر انتظار ندارم

Ба баҳри ишқ чаҳ созанди заврақи тоқат

به بحر عشق چه سازند زورق طاقت

Канорҷуи сети талаб , лек ман канор надорам

کنارجو ست طلب ، لیک من‌کنار ندارم

Карам кунӣ агарам қобил карам нашиносӣ

کرم‌ کنی اگرم قابل کرم نشناسی

Ки хок то нашавам шукр ҳқгзор надорам

که خاک تا نشوم شکر حقگذار ندارم

Ту хоҳи сари хат габрам навис хоҳи мусулмон

تو خواه سر خط ‌گبرم نویس خواه مسلمان

Нигини биҳсм , аз ҳеҷ нақш ор надорам

نگینِ بیحِسَم ، از هیچ نقش عار ندارم

зи сҳркории найранги ишқ дам натавон зад

ز سحرکاری نیرنگ عشق دم نتوان زد

Бурун наҷустаам аз хилватӣ ки бор надорам

برون نجسته‌ام از خلوتی‌که بار ندارم

Магар кунад ғам ноёбӣам кудуратии иншо

مگر کند غم نایابی‌ام کدورتی انشا

Суроғам аз ки талаб мекунӣ ғубор надорам

سراغم از که طلب می‌کنی غبار ندارم

Фитодаам ба хаму печи ибратӣ ки мапурсед

فتاده‌ام به خم و پیچ عبرتی‌که مپرسید

Буруни баҳр шино дорам ихтиёр надорам

برون بحر شنا دارم اختیار ندارم

Дигар Маяфканам эй ваҳм дар гумони тааюн

دگر میفکنم ای وهم در گمان تعین

Ки ман агар ҳамаи ғайрим ба ғайр ёр надорам

که من اگر همه غیرم به غیر یار ندارم

Ҳубобу кулуфти асбоби бедили ин чаҳ хаёласт

حباب و کلفت اسباب بیدل این چه خیالست

Биҷузи хамӣ ки ба дӯш манаст бор надорам

بجز خمی‌ که به دوش من است بار ندارم