Бибин ба соз ва мапурс аз таронае ки надорам

ببین به ساز و مپرس از ترانه‌ای‌ که ندارم

Тавон ба дидаи шунидани фасонае ки надорам

توان به دیده شنیدن فسانه‌ای که ندارم

Ба саъии бозуии таслим дар муҳӣти таваккул

به سعی بازوی تسلیم در محیط توکل

Шиноварам ба умеди каронае ки надорам

شناورم به امید کرانه‌ای که ندارم

Ба ранги шуълаи тасвири сахт бепару болам

به رنگ شعلهٔ تصویر سخت بی پر و بالم

Чҳо насухтаам аз забонае ки надорам

چها نسوخته‌ام از زبانه‌ای که ندارم

Ҳазор чоки дили оғӯш чидаам ба тахайюл

هزار چاک دل آغوش چیده‌ام به تخیل

Ҳўопрст чаҳ гесуаст шонае ки надорам ?

هواپرست چه گیسوست شانه‌ای که ندارم‌؟

Ба чорасозӣ ваҳми таъаллуқами мутаҳайир

به چاره سازی وهم تعلقم متحیر

Магар ҷунун занад оташ ба хонае ки надорам

مگر جنون زند آتش به خانه‌ای‌ که ندارم

Фусуни каманд ҳавас нест бе бизоъатии ман

فسون‌کمند هوس نیست بی‌بضاعتی من

Касе калоғ нагирад ба донае ки надорам

کسی ‌کلاغ نگیرد به دانه‌ای که ندارم

Ба азм беҷиҳатӣ гум накардаам раҳи мақсад

به عزم بی‌جهتی‌ گم نکرده‌ام ره مقصد

Хато надӯхтаам бар нишонае ки надорам

خطا ندوخته‌ام بر نشانه‌ای که ندارم

Дигар чаҳ пеши тавон барад дар адбгаҳи нозаш

دگر چه پیش توان برد در ادبگه نازش

Ба ғайри оина бӯдани баҳонае ки надорам

به غیر آینه بودن بهانه‌ای ‌که ندارم

Ливоӣ фитна кашида сет то ба домани маҳшар

لوای فتنه‌ کشیده‌ست تا به دامن محشر

Нафаси шумори ду соъати замонае ки надорам

نفس شمار دو ساعت زمانه‌ای که ندارم

Фиғон ки баст ба болами ҳазор шуъла тапидан

فغان‌ که بست به بالم هزار شعله تپیدن

Нишеманӣ ки набӯд ошиёнае ки надорам

نشیمنی که نبود آشیانه‌ای که ندارم

Агар ба дайри кабобам , вагар ба каъбаи харобам

اگر به دیر کبابم‌، وگر به‌کعبه خرابم

Ман кашида сар аз остонае ки надорам

من کشیده سر از آستانه‌ای که ندارم

зи яъси бедилии аи м гул накард шухии оҳӣ

ز یأس بیدلی‌ا‌م ‌گل نکرد شوخی آهی

Нафас чаҳ реша дуанд зи донае ки надорам

نفس چه ریشه دواند ز دانه‌ای که ندارم