Чу сояи хок ба сари доғам аз ғамӣ ки надорам

چو سایه خاک به سر داغم از غمی‌ که ندارم

Сиёҳи пӯшам аз андӯҳи мотамӣ ки надорам

سیاه پوشم از اندوه ماتمی که ندارم

Гудози тинати номунфаил алоҷ надорад

گداز طینت نامنفعل علاج ندارد

Ҷабин ба сайл арақ додам аз намеки надорам

جبین به سیل عرق دادم از نمی‌که ندارم

Нафас гудохт чу шамъ ва ҳамон баҷост таъаллуқ

نفس‌گداخت چو شمع و همان بجاست تعلق

Қафаси ҳам об шуд аз хиҷлати Ромӣ ки надорам

قفس هم آب شد از خجلت رمی‌که ندارم

Фикандааст ба хобами фусуни махмалу дебо

فکنده است به خوابم فسون مخمل و دیبا

Ба зибри сояи девори мубҳамӣ ки надорам

به زبر سایهٔ دیوار مبهمی که ندارم

Ба сФрнсбт ман кард ҳаркии муҳаррам ман шуд

به صفرنسبت من‌کرد هرکه محرم من شد

Надидаам чиқадр беш азкмӣ ки надорам

ندیده‌ام چقدر بیش ازکمی که ندارم

Чу шамъи срФкнми токҷои зшрми ръўнт

چو شمع سرفکنم تاکجا زشرم رعونت

Гарон фитод ба дӯши ман он хамӣ ки надорам

گران فتاد به دوش من آن خمی‌که ندارم

Ба қатъи улфати асбоб мондаам мутаҳайир

به قطع الفت اسباب مانده‌ام متحیر

Фсони занед ба теғи тнки дамӣ ки надорам

فسان زنید به تیغ تنک دمی‌که ندارم

Хаёл дод фиребами фасонаи баради шикебам

خیال داد فریبم فسانه برد شکیبم

Ба шӯри мотами иду муҳаррамӣ ки надорам

به شور ماتم عید و محرمی‌که ندارم

Ҳазор санг ба дили баст то зи шӯҳрати анқо

هزار سنگ به دل بست تا ز شهرت عنقا

Нишаст нақши нигинам ба хотамӣ ки надорам

نشست نقش نگینم به خاتمی‌که ندارم

Расидаам ду се рӯзӣаст дар таваҳҳуми бедил

رسیده‌ام دو سه روزیست در توهم بیدل

Азони ҷаҳон ки набудам ба олимӣ ки надорам

ازآن جهان که نبودم به عالمی که ندارم