намебошад тиҳии як парда аз оҳанги тасхирам
نمیباشد تهی یک پرده از آهنگ تسخیرم
Зҳстӣ то адам печидааст овози занҷирам
زهستی تا عدم پیچیده است آواز زنجیرم
Чу хокистар шавам , доғам ба марҳам ошно гардад
چو خاکستر شوم، داغم به مرهم آشنا گردد
Гудоз хеш дорад чун таби ахгари тбоширм
گداز خویش دارد چون تب اخگر تباشیرم
Ҷабин аз остони синаи софон барнаме дорам
جبین از آستان سینه صافان برنمیدارم
Чу ҳайрати оби ин ойӣна ҳо карда сети тасхирам
چو حیرت آب این آیینهها کردهست تسخیرم
Чаро сайёд чӣанд домани ноз аз ғубори ман
چرا صیاد چیند دامن ناز از غبار من
Ки чун оби гуҳар рангӣ надорад хӯни нахҷӣрам
که چون آبگهر رنگی ندارد خون نخجیرم
Дами перии савод ноумедӣ кардаам равшан
دم پیری سواد ناامیدی کردهام روشن
Ғубори зиндагӣ чун мӯ намӯдораст азин шерам
غبار زندگی چون مو نمودارست ازین شیرم
Бубинам то куҷо таскин расад охир ба фарёдам
ببینم تا کجا تسکین رسد آخر به فریادم
Дарин маҳфили нафаси умрии сет аз дил мекашад тирам
درین محفل نفس عمریست از دل میکشد تیرم
Ғубории ҳам зи ман пайдо нашуд дар арсаи имкон
غباری هم ز من پیدا نشد در عرصهٔ امکان
Ҷаҳони ойӣна ва ман мурдаи як оҳи таъсиам
جهان آیینه و من مردهٔ یک آه تاثیرم
Фалаки сад сол май бояд ки хам бар гарданами бандад
فلک صد سال میباید که خم بر گردنم بندد
Ба ин фурсат ки то сар дар гиребон бардаам сайрам
به این فرصت که تا سر در گریبان بردهام سیرم
з бас дорад димоғи ҳамтеми нанг гирифтан ҳо
ز بس دارد دماغ همتم ننگ گرفتنها
Агртои ҳашар гум бошам суроғи худ наме гирам
اگرتا حشر گم باشم سراغ خود نمیگیرم
Дами исои саҳар дар остини калаки наққошӣ
دم عیسی سحر در آستین کلک نقاشی
Ки парвоз нафас дорад ба ёдаши ранги тасвирам
که پرواز نفس دارد به یادش رنگ تصویرم
Фанои ҷисм май гўбнди ҳашарӣ дркмин дорад
فنای جسم میگوبند حشری درکمین دارد
Хиҷолати музди нокомӣ ба мурдан ҳам наме меРом
خجالت مزد ناکامی به مردن هم نمیمیرم
Табу тоби нафаси сайд кашокаш дорадам бедил
تب و تاب نفس صید کشاکش داردم بیدل
Гирифторам намедонам ба даст кист занҷирам
گرفتارم نمیدانم به دست کیست زنجیرم