Агар соқии зи мавҷи бодаи бандади риштаи созам

اگر ساقی ز موجِ باده بندد رشتهٔ سازم

Расонади қлқли мино ба ранги рафтаи овозам

رساند قلقلِ مینا به رنگِ رفته آوازم

Урӯҷи хоксорони он қадар кӯшиш наме хоҳад

عروجِ خاکساران آن‌قدر کوشش نمی‌خواهد

Чу гирд аз ҷунбиши поеи тавон кардани сарафрозам

چو گرد از جنبشِ پایی توان کردن سرافرازم

Мабош Эй орамидан аз камӣни ваҳшатами ғофил

مباش ای آرمیدن از کمینِ وحشتم غافل

Кафи хокистарам бе боли впри ҷамъи сети парвозам

کفِ خاکسترم بی‌بال‌وپر جمع‌ست پروازم

Нигоҳи чашми ибрати ҷавҳари ойӣнаи яъсам

نگاهِ چشمِ عبرت جوهرِ آیینهٔ یأسم

Гусастанҳо зи пайванди ҷаҳони тории сет аз созам

گسستن‌ها ز پیوندِ جهان تاری‌ست از سازم

Нафас то бол бар ҳам мефишонд нола ме гардад

نفس تا بال بر هم می‌فشاند ناله می‌گردد

зи истиғнои навмидӣ блндоФтодаҳ андозам

ز استغنای نومیدی بلندافتاده اندازم

зи асрори муҳаббати софии ойӣна Эй дорам

ز اسرارِ محبت صافیِ آیینه‌ای دارم

Ки натавонад ба ҷузи ҳайрати намӯдани чашми ғаммозам

که نتواند به جز حیرت‌نمودن چشمِ غمازم

Қадаҳи паймое улфат надорад ранҷи махмурӣ

قدح‌پیماییِ الفت ندارد رنجِ مخموری

з бас гардӣдаам гирди сар ӯ нашъаи нозам

ز بس گردیده‌ام گردِ سر او نشئهٔ نازم

Камоли ман урӯҷи поя дигар наме хоҳад

کمالِ من عروجِ پایهٔ دیگر نمی‌خواهد

Ҳамон хуршед хоҳам буд агар аз зарраи мумтозам

همان خورشید خواهم بود اگر از ذره ممتازم

Ваболи ъшртм ёрб нагардад қайди худ дорӣ

وبالِ عشرتم یارب نگردد قیدِ خود داری

Ки ман бо лағзиши пои ҳамчуи Тифли ашки глбозм

که من با لغزشِ پا همچو طفلِ اشک ‌گلبازم

Ҳавои норасоро нест ҷузи шабнами гиребонӣ

هوای نارسا را نیست جز شبنم گریبانی

зи хиҷлати ошёни соз арақ гардӣда парвозам

ز خجلت آشیان‌سازِ عرق‌ گردیده پروازم

Ба сомони шикасти ранги ман хандиданӣ дорад

به سامانِ شکستِ رنگِ من خندیدنی دارد

Ба рангии нола сар кардам ки кас нишнид овозам

به رنگی ناله سر کردم‌ که‌ کس نشنید آوازم

Неам чун мавҷи ҷавлони ҷуръати озори каси бедил

نی‌ام چون موج‌ جولان‌جرأتِ آزارِ کس بیدل

Шикастан дорам ва бар рӯй худ сад ранг ме тозам

شکستی دارم و بر روی خود صد رنگ می‌تازم