зи боли норасо бар хеш печидааст парвозам

ز بال نارسا بر خویش پیچیده است پروازم

Лаби хомӯши доим дар қафас дорад чу овозам

لب خاموش دایم در قفس دارد چو آوازم

Чу тимсолами ниҳон аз дидаҳои эътибор аммо

چو تمثالم نهان از دیده‌های اعتبار اما

Ҳамон ойӣна бе аътборбҳости ғаммозам

همان آیینهٔ بی اعتباربهاست غمازم

Нафасгар май кашами қонӯн ҳолам мехӯрд бар ҳам

نفس‌ گر می‌کشم قانون حالم می‌خورد بر هم

Чу сози хомшӣ бо ҳеҷ оҳангӣ наме созам

چو ساز خامشی با هیچ آهنگی نمی‌سازم

Хаёлӣ мекашад махмали кадомин роҳу кӯи манзил

خیالی می‌کشد مخمل‌ کدامین راه و کو منزل

Савори ҳайратам дар арса ойӣна ме тозам

سوار حیرتم در عرصهٔ آیینه می‌تازم

Дарин гулшан ки сомони ман ва мо бохтан дорад

درین گلشن‌ که سامان من و ما باختن دارد

Чу гули сармоя эй дигар надорам ранг май бозам

چو گل سرمایه‌ای دیگر ندارم رنگ می‌بازم

зи шамъи куштаи доғии ҳам агар ёбии ғанимати дон

ز شمع‌ کشته داغی هم اگر یابی غنیمت دان

Нигоҳи ҳайрати анҷомам тамошо дошт оғозам

نگاه حیرت انجامم تماشا داشت آغازم

Надорад зарраи мавҳум бе хуршеди расвоӣ

ندارد ذرهٔ موهوم بی‌خورشید رسوایی

Ту кардӣ ҷилва ва афтод бар рӯи таҳтаи розам

تو کردی جلوه و افتاد بر رو تختهٔ رازم

Шудам хок ва фурӯ нанишаст тӯфони ғубори ман

شدم خاک و فرو ننشست توفان غبار من

Ҳануз аз пардаи соз адам меҷӯшад овозам

هنوز از پردهٔ ساز عدم می‌جوشد آوازم

зи дарди саъии нопидои тасвирам чаҳ май пурсӣ

ز درد سعی ناپیدای تصویرم چه می‌پرسی

Сарои пои рангам аммо сахт бирнгаст парвозам

سرا پا رنگم اما سخت بیرنگ است پروازم

Бинозам хуррамиҳои баҳористони ғифлат ро

بنازم خرمی های بهارستان غفلت را

Шикастан фитна тӯфонаст ва ман бар ранг май нозам

شکستن فتنه توفانست و من بر رنگ می‌نازم

Ба ранги чашми муштоқони зи ҳайрат бар наме оем

به رنگ چشم مشتاقان ز حیرت بر نمی‌آیم

Ҳамон як уқда дорам то қиёмат гар кунӣ бозам

همان یک عقده دارم تا قیامت‌ گر کنی بازم

Над анами узри ин ғифлат чаҳ хоҳам хостани бедил

ند‌انم عذر این غفلت چه خواهم خواستن بیدل

Ки ҳасанаш хасм тимсоласт ва ман ойӣнаи пардозам

که حسنش خصم تمثالست و من آیینه پردازم