зи бскаҳи шӯри ҷунуни гашти барқи кулбаи ҳушам

ز بسکه شور جنون‌گشت برق‌کلبهٔ هوشم

Ба ранги ҳалқаи занҷири сӯхти пардаи гӯшам

به رنگ حلقهٔ زنجیر سوخت پردهٔ‌ گوشم

Чу Тифл ашк мапурс аз либоси хуррамии ман

چو طفل اشک مپرس از لباس خرمی من

Ба садҳазор тапиш кардаанд обилаи пӯшам

به صدهزار تپش کرده‌اند آبله پوشم

Шикасти сози умеду надоди арзи садое

شکست ساز امید و نداد عرض صدایی

Надонам ин ҳамаи ранг аз чаҳ серума кард хамӯшам

ندانم این همه رنگ از چه سرمه‌ کرد خموشم

Меӣ намонаду зи хамёза май кашами қадаҳи имшаб

میی نماند و ز خمیازه می‌کشم قدح امشب

Ҳануз тозаи димоғи хаёли нашъаи дӯшам

هنوز تازه دماغ خیال نشئهٔ دوشم

Саҳар ба гӯш ки хонд навой сози тазаллум

سحر به گوش ‌که خواند نوای ساز تظلم

Шикасти ранг ба тӯфон серума дод хурӯшам

شکست رنگ به توفان سرمه داد خروشم

Чу ғунча то нафасӣ гул кунад зи ҷайби таъаммул

چو غنچه تا نفسی‌ گل‌ کند ز جیب تأمل

Дили шикаста навоҳо кашидааст ба гӯшам

دل شکسته نواها کشیده است به‌ گوشم

Ба ҳасрати кафу оғӯши мавҷ кор надорам

به حسرت‌ کف و آغوش موج‌ کار ندارم

Параст ҳамчуи ҳубоб аз видоъи худ бару дӯшам

پر است همچو حباب از وداع خود بر و دوشم

Ҳавас наёфт дарин чорсўи бизоъати дигар

هوس نیافت درین چارسو بضاعت دیگر

Дили шикастаи сабк мояаст нолаи фурушам

دل شکسته سبک مایه است ناله فروشم

Гуҳар ба завқи Фсрдни сар муҳӣт надорад

گهر به ذوق فسردن سر محیط ندارد

Ба худ насохтаам он қадр ки бо ту Биҷӯшам

به خود نساخته‌ام آنقدر که با تو بجوشم

Чу субҳи бедил агар ҳимматӣаст қатъ нафас кун

چو صبح بیدل اگر همتی است قطع نفس‌کن

Ба ин ду боли ҳаваси ъмрҳост беҳуда кӯшам

به این دو بال هوس عمرهاست بیهوده کوشم