зи файзи гиряи саршори афсурдани фаромӯшам
ز فیض گریهٔ سرشار افسردن فراموشم
Ба ранги чашмаи об дида дорад оташи ҷӯшам
به رنگ چشمه آب دیده دارد آتش جوشم
Ҷунунӣ дар гиреҳ дорам ба завқи серумаи гардидан
جنونی در گره دارم به ذوق سرمه گردیدن
Сапанди биқрорми нолаи хўоҳдкрди хомӯшам
سپند بیقرارم ناله خواهدکرد خاموشم
Ҳузури бӯрёии фақри арз роҳатӣ дорад
حضور بوریای فقر عرض راحتی دارد
Сазадгар бистар махмал шавад хоби фаромӯшам
سزد گر بستر مخمل شود خواب فراموشم
Нами ашки змингирм , мапурс аз саргузашти ман
نم اشک زمینگیرم، مپرس از سرگذشت من
Шикасти дили зи мижгон то чакидан дошт бар дӯшам
شکست دل ز مژگان تا چکیدن داشت بر دوشم
зи ташрифи камоли охири қабои яъси пӯшедам
ز تشریف کمال آخر قبای یأس پوشیدم
Ба ранги чашмаи ойӣнаи ҷўҳркрди хаси пӯшам
به رنگ چشمهٔ آیینه جوهرکرد خس پوشم
Муҳаббати пеши азбни доғи хиҷолат барнаме дорад
محبت پیش ازبن داغ خجالت برنمیدارد
зи васлат чанд бошам давр ва бо худ токҷои ҷӯшам
ز وصلت چند باشم دور و با خود تاکجا جوشم
Каманди сайди нозам ҳарқадр аз худ бурун оем
کمند صید نازم هرقدر از خود برون آیم
Ба ранги шамъ , ранги рафта май пардозади оғӯшам
به رنگ شمع، رنگ رفته میپردازد آغوشم
Чу тимсол либосӣ нест каз ҳастӣ бапушанд
چو تمثال لباسی نیست کز هستی بپوشاند
Мабод аз ҳайрати ойӣна танг ояд бирав дӯшам
مباد از حیرت آیینه تنگ آید برو دوشم
Ба бе дардии биёбони ҳавас то чанд тай кардан
به بیدردی بیابان هوس تا چند طیکردن
Дароӣ маҳмили шавқам , куҷо шуд дил ки бхрўшм
درای محمل شوقم، کجا شد دل که بخروشم
Ба аҳволи ман бедил касе дигар чаҳ пардозад
به احوال من بیدل کسی دیگر چه پردازد
зи баси биҳослм аз хотири худ ҳам фаромӯшам
ز بس بیحاصلم از خاطر خود هم فراموشم