Збни саҷдаи худ дори тафохур чаҳ фурушам

زبن سجدهٔ خود دار تفاخر چه فروشم

Дар роҳи ту афтодаи серум лек ба дӯшам

در راه تو افتاده سرم لیک به دوشم

Чун мавҷи гуҳари пои ману домани ҳайрат

چون موج‌گهر پای من و دامن حیرت

Саъии талабӣ буд ки кард обилаи пӯшам

سعی طلبی بود که‌ کرد آبله پوشم

Тағйири хаёлии даҳум ва бигузарам аз хеш

تغییر خیالی دهم و بگذرم از خویش

Бар ранг саводаст ҷунуни тозии ҳушам

بر رنگ سواد است جنون تازی هوشم

Хурсандии авҳоми зи асрор чаҳ фаҳмад

خرسندی اوهام ز اسرار چه فهمد

Онсӯии яқини муждаи рисондаи сети сурӯшам

آنسوی یقین مژده رسانده‌ست سروشم

Маҷбури трддкдаҳи ваҳм чаҳ созад

مجبور ترددکدهٔ وهم چه سازد

Рӯзии ду нафас бол фишонаст ба гӯшам

روزی دو نفس بال فشان است به‌گوشم

Чизеи зи ман ва мо бинмоем чаҳ тавон кард

چیزی ز من و ما بنمایم چه توان‌ کرد

Гармаст дукони оина дорӣ бифурӯшам

گرم است دکان آینه داری بفروشم

Збни базм ба ҷузи заҳмати ибрат чаҳ кашад кас

زبن بزم به جز زحمت عبرت چه ‌کشد کس

Тнбўри тақозои ҳамин молаши гӯшам

طنبور تقاضای همین مالش گوشم

Чун дидаи оҳӯ Ромӣ афрӯхт чароғам

چون دیدهٔ آهو رمی افروخت چراغم

Каз доман саҳро натавон кард хамӯшам

کز دامن صحرا نتوان کرد خموشم

Давраст ба мижгони баланди ту расӣдан

دور است به مژگان بلند تو رسیدن

Ман серума нагаштам чаҳ кунам гар нахурӯшам

من سرمه نگشتم چه‌کنم‌گر نخروشم

Бедил чу хам май чиқадр дил ба ҳам ояд

بیدل چو خم می چقدر دل به هم آید

То ман ба гудоз оем ва бо хеш Биҷӯшам

تا من به ‌گداز آیم و با خویش بجوشم