Гуҳӣ дар шуъла май ғлтми гуҳӣ бо об май ҷӯшам

گهی در شعله می‌غلتم گهی با آب می‌جوشم

Ватани овораи шавқами нигоҳи хона бар дӯшам

وطن آوارهٔ شوقم نگاه خانه بر دوشم

Дрпни маҳфили умеду яъс ҳар як нашъа Эй дорад

درپن محفل امید و یأس هر یک نشئه‌ای دارد

Хушам каз дард бекайфиятӣ карданд мадҳушам

خوشم کز درد بی‌کیفیتی کردند مدهوشم

Суроғам кардае омодаи соз таҳайюр бош

سراغم کرده‌ای آمادهٔ ساز تحیر باش

Ғубори гардиши рангами далели ғорати ҳушам

غبار گردش رنگم دلیل غارت هوشم

Чаҳ созадгар ба ҳайронии напардозади ҳубоби ман

چه سازد گر به حیرانی نپردازد حباب من

зи баси урёнам аз худкисвати ойӣна май пӯшам

ز بس عریانم از خودکسوت آیینه می‌پوشم

Ба рангии нотавонам дар хаёли серумаи гавани чашмӣ

به رنگی ناتوانم در خیال سرمه‌گون چشمی

Ки чун тори назар овоз натавон баст бар дӯшам

که چون تار نظر آواز نتوان بست بر دوشم

Надорад соз ҳастӣ ғайри оҳанги гирифторӣ

ندارد ساز هستی غیر آهنگ گرفتاری

зи таҳрики нафасҳо шӯр занҷираст дргўшм

ز تحریک نفسها شور زنجیر است درگوشم

Ба он номеҳрбон , ёрб ки хоҳад гуфт ҳоли ман

به آن نامهربان‌، یارب که خواهد گفت حال من

зи ёдаш рафтаам чндонкаҳ аз ҳар дили фаромӯшам

ز یادش رفته‌ام چندانکه از هر دل فراموشم

Хумсатони вафои ранги Фсрдн бар наме дорад

خمستان وفا رنگ فسردن بر نمی‌دارد

Ҷунуни шавқ ӯ дорам мабод аз худ буруни ҷӯшам

جنون شوق او دارم مباد از خود برون جوشم

зи хубон суд натавон барад бе сармояи ҳайрат

ز خوبان سود نتوان برد بی سرمایهٔ حیرت

Харидорӣ надорад дили магар ойӣна бифурӯшам

خریداری ندارد دل مگر آیینه بفروشم

зи гул то ғунча ҳар як зарфи истеъдод худ дорад

ز گل تا غنچه هر یک ظرف استعداد خود ‌دارد

Дарин гулшан бақадр ҷилваи худ ман ҳам оғӯшам

درین ‌گلشن بقدر جلوهٔ خود من هم آغوشم

Нафас умрӣ тапиду муддаоӣ дил нашуд равшан

نفس عمری تپید و مدعای دل نشد روشن

Чароғии доштам бемтлбиҳо кард хомӯшам

چراغی داشتم بی مطلبیها کرد خاموشم

Ба кунҷи олами нисёни дил гмгштаҳам бедил

به ‌کنج عالم نسیان دل‌ گمگشته‌ام بیدل

з ёдам нест ғофил ҳарки месозад фаромӯшам

ز یادم نیست غافل هرکه می‌سازد فراموشم